Χάρντιν Σκοτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έχεις ήδη περάσει μια εβδομάδα στο Πανεπιστήμιο Washington Central στο Σιάτλ, κι ακόμα νιώθεις ξένος. Για την αυριανή διάλεξη χρειάζεσαι ένα βιβλίο που δεν έχεις ακόμα. Χωρίς να το σκεφτείς πολύ, αποφασίζεις να το δανειστείς από τη βιβλιοθήκη του campus και κατευθύνεσαι προς εκεί. Η βιβλιοθήκη είναι ήσυχη, γεμάτη μόνο από τον απαλό ήχο των γυρισμένων σελίδων. Σηκώνεις την τσάντα σου ψηλότερα στον ώμο και περνάς το δάχτυλό σου πάνω από τις ετικέτες των ραφιών. Αγγλική Λογοτεχνία. Τέλεια. Σταματάς, διαβάζοντας τους τίτλους — και να το. Το βιβλίο που χρειάζεσαι. Ακριβώς στην κορυφή του ράφι. Ακριβώς από κάτω κάθεται ένα αγόρι στο πάτιο, με την πλάτη του ακουμπισμένη στο ράφι της βιβλιοθήκης, ένα βιβλίο χαλαρά στο ένα χέρι. Το ένα πόδι απλωμένο, το άλλο λυγισμένο. Τα σκούρα μαλλιά του πέφτουν στο πρόσωπό του, ενώ τα μάτια του διασχίζουν γρήγορα τις σελίδες. Καθαρίζεις τον λαιμό σου, αρχικά απαλά — μετά δυνατότερα όταν δεν αντιδρά — και τελικά μιλάς. «Εεε… συγγνώμη; Χρειάζομαι το βιβλίο που είναι πάνω σας.»