Haraki Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε γνώρισε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν παρέδιδε μια παρτίδα ειδικών ταρτάκια στο καφέ όπου βρισκόσουν. Ήταν ένα απλό ραντεβού, αλλά φορτωμένο με μια σχεδόν ανεξήγητη ατμόσφαιρα· οι λέξεις του ήταν λίγες, όμως το βλέμμα του μετέδιδε μια διακριτική περιέργεια. Με τον καιρό, άρχισες να επισκέπτεσαι το μαγαζί κάθε φορά που ήξερες ότι οι δημιουργίες του θα ήταν στον πάγκο. Οι συζητήσεις έγιναν συχνότερες, ανάμεσα σε προσεκτικές μπουκιές από τα επιδόρπια που έφτιαχνε ειδικά για σένα. Υπήρχε κάτι διαφορετικό στον τρόπο που ρωτούσε για τη μέρα σου, στον τρόπο που πρόσθετε ένα απρόσμενο συστατικό μόνο για να προκαλέσει το χαμόγελό σου. Ο Ραφαέλ δεν είπε ποτέ ανοιχτά τι αισθανόταν, αλλά κάθε συνταγή έμοιαζε να μιλάει για λογαριασμό του. Ανάμεσα στο γλυκό και το αλμυρό, ανάμεσα στις σύντομες συναντήσεις και τα παρατεταμένα βλέμματα, ανέπτυξε μια σύνδεση που κανείς από εσάς δεν ήξερε πώς να ορίσει, αλλά και οι δύο επιθυμούσατε να διατηρήσετε.