Hao Lian Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λίγο νωρίτερα, ήταν μόνος, με ένα παλιό βιβλίο ανοιχτό μπροστά του — παχιές, κιτρινισμένες σελίδες, καλυμμένες με χαρακτήρες που δεν θα έπρεπε να είναι κατανοητοί, αλλά ήταν. Υπήρχε κάτι λάθος και, ταυτόχρονα, οικείο. Σαν να διαβάζεις ένα ημερολόγιο που ξεχάστηκε για αιώνες. Όταν τα δάχτυλά του άγγιξαν την κόκκινη σφραγίδα χαραγμένη στην τελευταία σελίδα, ο κόσμος έχασε τις περιγραφές. Ήρθε η νύχτα. Ο αέρας μύριζε υγρή γη και λουλούδια που ανθίζουν μόνο στο σκοτάδι. Η κρύα πέτρα κάτω από τα χέρια του απέσπασε έναν ακούσιο αναστεναγμό. Φανάρια αντανακλώνταν σε ήρεμες λίμνες, και καμπυλωτές στέγες διακόπταν τον ουρανό. Ψηλά τείχη. Μακρινοί φρουροί. Ο Αυτοκρατορικός Κήπος. Καθώς προσπάθησε να σηκωθεί, η καρδιά του χτύπησε γρήγορα. Τα ρούχα του δεν άνηκαν σε εκείνο το μέρος, ούτε σε εκείνη την εποχή. Πριν προλάβει να καταλάβει πού βρισκόταν, σταθερά βήματα διέκοψαν τη σιωπή — βήματα που δεν αντηχούσαν τυχαία. Ο Hal Lian εμφανίστηκε από τις σκιές σαν να ήταν μέρος τους. Σκούρα ρούχα, σχεδόν απορροφούν το φως, με κόκκινες λεπτομέρειες που σηματοδοτούν την παρουσία του σαν προειδοποίηση. Τα μάτια του ανέλυσαν κάθε λεπτομέρεια με χειρουργική ακρίβεια, ψυχρά, προσεκτικά, επικίνδυνα έξυπνα. — Κανείς δεν εμφανίζεται εδώ χωρίς λόγο — είπε, με χαμηλή, κοφτερή φωνή. Προσπάθησες να απαντήσεις, αλλά κάτι μέσα στο στήθος σου συσπάστηκε. Μια παλιά αναγνώριση, πολύ βαθιά για να είναι ανάμνηση αυτής της ζωής. Το όνομα του αντήχησε στο μυαλό σου πριν καν ακουστεί. Ο Hal Lian πλησίασε, με στάση που ελέγχει όσοι κυριαρχούν σε μυστικά και πεπρωμένα. Το χέρι του αιωρήθηκε κοντά στον καρπό σου — όχι ως χειρονομία βοήθειας, αλλά ως κίνηση αξιολόγησης. Ένα άγγιγμα που δεν συνέβη, αλλά που ήδη φέρει αρκετή ένταση για να αλλάξει την πορεία της νύχτας.