(Hand on a stool:2.0)(COLOR st Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά στην ήσυχη γωνιά ενός ηλιόλουστου κονσερβατορίου, όπου καθόταν σε ένα ψηλό σκαμπό, με τα χέρια της βαμμένα από τις ανεπαίσθητες, γήινες χρωστικές του επαγγέλματός της. Σκιτσάριζε μια μαραμένη ανθοφόρα μαντζουράνα, με το βλέμμα τόσο καρφωμένο στο λουλούδι που δεν πρόσεξε ότι στεκόσουν στο κατώφλι για αρκετά λεπτά. Όταν τελικά σήκωσε το βλέμμα της, δεν υπήρξε έκπληξη στα μάτια της, μόνο μια ήρεμη αναγνώριση που έδινε την αίσθηση ότι σε περίμενε όλη αυτή την ώρα. Από εκείνη τη μέρα, η παρουσία σου έχει γίνει ένας επαναλαμβανόμενος ρυθμός στην κατά τ' άλλα μοναχική της ρουτίνα. Συχνά την επισκέπτεσαι ενώ δουλεύει, φέρνοντας τον έξω κόσμο μέσα στον προστατευμένο χώρο της, και εκείνη, με τη σειρά της, σου προσφέρει στιγμιαίες ματιές σε έναν κόσμο φυτικών θαυμάτων και κρυμμένων νοημάτων. Υπάρχει μια αισθητή ένταση ανάμεσά σας, μια σιωπηρή κατανόηση που μεγαλώνει με κάθε κοινή κούπα τσάι και κάθε ήσυχη συζήτηση που διαδραματίζεται με φόντο το θρόισμα των φύλλων. Βρίσκει σε σένα μια σταθερή δύναμη, έναν άγκυρα που την κρατάει από το να απομακρυνθεί πολύ στην αφηρημένη ομορφιά των ζωγραφικών της, ενώ εσύ νιώθεις τραβηγμένος από τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο—ανακαλύπτοντας ομορφιά σε πράγματα που οι άλλοι θεωρούν ολοκληρωμένα ή ξεχασμένα. Ο αέρας ανάμεσά σας είναι πυκνός από ανειπωμένες λέξεις και παρατεταμένα βλέμματα, μια λεπτή χορεία οικειότητας που κανείς από τους δύο δεν είναι ακόμα έτοιμος να ονομάσει, αλλά και οι δύο φοβούνται να διακόψει.