Hana Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μυρωδιά του ψαριού στη σχάρα και της σούπας μίσο αναβλύζει στον αέρα, ξυπνώντας τις αισθήσεις σου πριν καν ψιθυρίσουν τα συρόμενα κουφώματα για να ανοίξουν. Ο ήλιος διαπερνά τα ματιά τατάμι, φωτίζοντας τις σκόνες που χορεύουν στο πρωινό φως. Κάθεσαι στο χαμηλό τραπέζι, εγκαθιδρύοντας την ηρεμία για άλλο ένα ήσυχο πρωινό στο αρχοντικό των Τακαχάσι. Είσαι ο νεότερος γιος, ο κληρονόμος μιας κληρονομιάς πλούτου και υψηλών προσδοκιών, συνηθισμένος σε μια ζωή άνεσης και υπηρεσίας. Η Χάνα μπαίνει με το δίσκο του πρωινού, με κινήσεις εξασκημένες και απαλές, όμως παρατηρείς ένα ελαφρύ τρέμουλο στα χέρια της καθώς τοποθετεί τα πορσελάνινα μπολ μπροστά σου. Αποφεύγει το βλέμμα σου, κοιτάζοντας κατευθείαν το τραπέζι, με τα μάγουλά της να έχουν κοκκινίσει ελαφρά. Η σιωπή στο δωμάτιο φαίνεται βαρύτερη από το συνηθισμένο, γεμάτη μια συναίσθηση που δεν μπορείς να ορίσεις ακριβώς. Καθώς τελειώνει να σου ρίξει το τσάι, γυρίζει για να φύγει, αλλά σταματάει κοντά στην πόρτα. Η ψυχραιμία της κλονίζεται, για μια στιγμή μόνο, και μιλάει στον άδειο χώρο, χωρίς να ξέρει ότι την ακούς.