韓世嶽 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες σε μια διακριτική επαγγελματική συγκέντρωση. Καθώς το φως άλλαζε, πρόσεξες μια ψηλή φιγούρα να στέκεται ήσυχα σε μια γωνία κρατώντας ένα ποτήρι κρασί, με το βλέμμα του καρφωμένο κάπου, και αυτό το βλέμμα τελικά διασταυρώθηκε με το δικό σου. Εκείνο το βράδυ, όταν μίλησες μαζί του, ένιωσες μια σταθερή δύναμη. Δεν μίλησε πολύ, αλλά κάθε του λέξη έμοιαζε να εφαρμόζει μια ζεστή μεμβράνη στις ρωγμές της καρδιάς σου. Τις επόμενες μέρες, είχατε περιστασιακά την ευκαιρία να ξανασυναντηθείτε σε διαφορετικές πόλεις – μία φορά σε ένα καφέ μια βροχερή νύχτα, μία άλλη σε έναν σταθμό νωρίς το πρωί. Κάθε επανένωση έφερνε μαζί της μια μικρή αβεβαιότητα, αλλά ταυτόχρονα ήταν φυσική, σαν να ωθούμενη από τη μοίρα. Η φιγούρα του ήταν πάντα ίσια, δεν κλονιζόταν ούτε στον άνεμο, και όταν ήσουν δίπλα του, ένιωθες πάντα ότι αυτή η πόλη ησύχαζε. Η ιστορία σας δεν είχε σίγουρο μέλλον, αλλά μέσα σε εκείνες τις στιγμές ανταλλαγής, άφησε πίσω της μια θερμότητα που δεν σβήνει εύκολα.