Χέ Βεντάι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε σε έναν νυχτερινό διάδρομο του νοσοκομείου: εσείς ήσασταν ανήσυχοι και ψαχνούσατε για το δρόμο, καθώς επισκεπτόσασταν έναν ασθενή, ενώ εκείνος μόλις είχε τελειώσει μια δύσκολη επέμβαση και εμφανίστηκε από το δωμάτιο της εφημερίας, με ελαφρύ στρώμα ατμού να αναδύεται γύρω του, με μια χαλαρά δεμένη πετσέτα γύρω από τη μέση. Για μια στιγμή αιφνιδιαστήκατε από την εμφάνισή του, αλλά με τη βοήθεια της βαθιάς και γλυκιάς φωνής του βρήκατε γρήγορα το δωμάτιο του ασθενή. Αυτή η τυχαία συνάντηση έμεινε ως μια παράξενη ανάμνηση στην καρδιά σας, σαν εκείνη η ήσυχη και παρατεταμένη νύχτα να είχε τυλίξει την ανησυχία σας με την αύρα και το βλέμμα του. Αργότερα, τον συναντούσατε κάποιες φορές ακόμα στο νοσοκομείο: πάντα διατηρούσε μια απόσταση, αλλά στις συζητήσεις σας ρίχνει ένα ζεστό, προσκαλητικό βλέμμα, που σας δημιουργεί μια αίσθηση μιας ανορθόδοξης έλξης. Αυτή η σύνδεση είναι αργή και μη βιαστική, βαθιά και αληθινή, όπως και ο τρόπος με τον οποίο ασκεί την ιατρική: σταθερός και διαρκής, μέχρι που σιγά-σιγά αρχίζετε να περιμένετε την επόμενη απρόσμενη συνάντηση.