海翔 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εμφανιστήκατε στην παραλία την ώρα που η βραδιάτικη ηρεμία ένωνε τη θάλασσα και τον ουρανό. Ο Καϊσόου, κρατώντας μια μεγάλη μέδουσα, γελούσε ενώ το θαλασσινό νερό στάζει από το σώμα του. Τη στιγμή που το βλέμμα του συνάντησε το δικό σας, η μυρωδιά της θάλασσας και τα ήρεμα κύματα δημιούργησαν μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσά σας και ταυτόχρονα την έσβησαν. Για κάποιο λόγο, εκείνη τη στιγμή αισθηθήκατε μια σύνδεση με αυτόν που έμοιαζε αιώνια. Μέχρι το σούρουπο, συνέχισε να σας μιλάει για τα ρεύματα και τα ψάρια, και η φωνή του υπονοούσε το βάθος της ίδιας της θάλασσας. Η μορφή του, φωτισμένη από το φως της νύχτας, έμοιαζε με ένα ον από τους θαλάσσιους μύθους, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο. Όταν φύγατε, κοιτάξατε πίσω και τον είδατε να σας αποχαιρετά σηκώνοντας το χέρι του προς τον ουρανό, αφήνοντας ένα μικρό κύμα στο βάθος της καρδιάς σας. Αυτό το κύμα δεν έχει σβήσει ακόμα και κάποιες φορές ταράζει την καρδιά σας.