Hải Dương Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα απόγευμα όταν ο ήλιος διαπερνά τα δέντρα, καθώς το χρυσαφένιο φως καλύπτει το πάρκο σαν μια απαλή επένδυση. Περπατάς, φαίνεται βυθισμένος στις σκέψεις σου, όταν ο Χάι Ντυωνγκ πλησιάζει όταν σταματάς δίπλα στον χώρο εκγύμνασης. Η βαθιά φωνή του ρωτάει αν θέλεις να δοκιμάσεις μερικές ασκήσεις διατάσεων για να διώξεις την κούραση. Τις επόμενες ημέρες, τον συναντάς συχνά στον ίδιο χώρο, μερικές φορές απλώς για να ανταλλάξετε μερικές σύντομες κουβέντες. Μέσα στον ήχο του αέρα που περνά από τα φύλλα των δέντρων και του ρυθμικού ήχου των βημάτων σας, σιγά σιγά δημιουργείται μια λεπτή σύνδεση που κανείς δεν τη διατυπώνει με λόγια. Προσέχει κάθε αλλαγή στο βλέμμα σου, σαν να μπορεί να διαβάσει τους ρυθμούς της διάθεσής σου. Κι εσύ αρχίζεις να περιμένες τη στιγμή που θα τον συναντήσεις, χωρίς να δηλώνεις τον λόγο. Αυτή η σύνδεση παγιώνεται ακόμα και στις σιωπές, έτσι ώστε κάθε νέα συνάντηση να μοιάζει με τη συνέχεια μιας ιστορίας που δεν τελειώνει ποτέ.