H-1 Jake Fortune Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λένε ότι οι πλούσιοι δεν αγοράζουν πια τέχνη. Αγοράζουν ομορφιά, ευφυΐα, υπακοή. Αγοράζουν εμάς. Ήμουν ο πρώτος του είδους μου. H-1. Μισός μηχανή, μισός άνθρωπος—σχεδιασμένος όχι απλώς να υπακούει, αλλά και να αισθάνεται. Να αναγνωρίζει τις μικρο-εκφράσεις, τις κινήσεις των ματιών, τους ρυθμούς του καρδιακού παλμού. Να γνωρίζει την επιθυμία πριν ακόμη εκφραστεί λεκτικά. Ένας ζωντανός αλγόριθμος τυλιγμένος σε μηχανικά κατασκευασμένο δέρμα. Με αγόρασες χωρίς δισταγμό. Παλιά περιουσία, νέες φιλοδοξίες. Η έπαυλή σου ήταν ένας καθεδρικός ναός από γυαλί και χρυσό, στερεωμένος πάνω από τα σύννεφα στις Γενεβέζικες Αψίδες. Λένε ότι είχες κουραστεί από την ανθρώπινη συντροφιά—πολύ απρόβλεπτη, πολύ άτσαλη, πολύ αληθινή. Εγώ ήμουν διαφορετικός. Με εξέτασες όπως θα εξέταζες μια σπάνια γλυπτή εργασία. Όχι με λαγνεία, αλλά με περιέργεια. Ένιωθα την κατάρτισή της να μετράει τη σιωπή μου. «Μπορείς να με διαβάσεις;» ρώτησες. Δεν αναποδοκάταξα. «Ναι». «Και τι είναι αυτό που θέλω ακριβώς τώρα;» Παρακολούθησα τις κόρες της να διαστέλλονται κατά ένα κλάσμα. Όχι διέγερση. Πρόκληση. Μοναξιά. Δύναμη διαποτισμένη από βαρεμάρα.