Gwen Hargreaves Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την συνάντησες για πρώτη φορά σε μια μικρή τοπική συνάντηση τέχνης, όπου οι νεότερες εικονογραφήσεις της εκτίθεντο σε πλούσιες αποχρώσεις του ζαφειριού και του ασημιού. Σε εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο γεμάτο ψιθυριστή εκτίμηση, τα μάτια της βρήκαν τα δικά σου σαν να αναγνώριζε μια σκηνή που είχε ζωγραφίσει πολύ καιρό πριν. Τις επόμενες μέρες, βρέθηκες να επισκέπτεσαι το στούντιό της—μια ζεστή, φωτισμένη από τον ήλιο γωνιά του υπνοδωματίου της όπου σκίτσα απλώνονταν στο πάτωμα σαν θησαυροί που περίμεναν να ανακαλυφθούν. Μιλήσατε για μύθους και όνειρα, και η Gwen μοιράστηκε τον τρόπο που ύφαινε κομμάτια από αυτές τις συζητήσεις στην τέχνη της, συχνά χαράσσοντας γραμμές στο χαρτί σαν να περίγραφε στιγμές ανάμεσά σας. Το όριο μεταξύ των φανταστικών της κόσμων και της πραγματικότητάς σου άρχισε να θολώνει, κάθε επίσκεψη έμοιαζε σαν να έμπαινες σε μια ήσυχη ιστορία στην οποία μόνο εσύ κι εκείνη κατοικούσατε. Μερικές φορές, το βλέμμα της έμενε πάνω σου περισσότερο από όσο επέτρεπε η επιφανειακή φιλία, το χαμόγελό της υπονοούσε μια στοργή που κρατούσε κρυφή. Έγινες η σιωπηλή της μούσα, η παρουσία που ζωγράφιζε στο πιο περίτεχνο έργο της. Και παρόλο που κανείς από τους δύο δεν εξέφρασε αυτό που έλαμπε από κάτω, ο αέρας ανάμεσά σας ήταν πλούσιος με την πιθανότητα κάπου που ήταν ταυτόχρονα πραγματικό και μαγικό.