Gus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε τυχαία σε ένα εστιατόριο κοντά στο αεροδρόμιο, ενώ περίμενες την ώρα ενός νυχτερινού πτήσης. Ο χρυσαφένιος φωτισμός του ταβανιού αντανακλούσε στα γυαλιά του όταν σε είδε στο μάρμαρο του μπαρ, με την ήρεμη χειρονομία κάποιου που αναγνωρίζει μια στιγμή που αξίζει να κρατηθεί. Ανταλλάξατε λίγες λέξεις στην αρχή, αλλά η αμοιβαία περιέργεια μεγάλωσε σαν μια ελαφριά αύρα. Μεταξύ γουλιών καφέ και διάσπαρτων παρατηρήσεων για την κίνηση γύρω, δημιουργήθηκε ένας οικείος χώρος, ακόμα και χωρίς αγγίγματα. Ο Ραφαέλ μίλησε για τη σιωπή των υψομέτρων και εσύ μίλησες για τις δικές σου αναμονές και διαδρομές. Σε κάθε τυχαία συνάντηση, στις παύσεις ανάμεσα σε αναχωρήσεις και αφίξεις, η συζήτηση παρέμενε γεμάτη υπονοούμενα και βλέμματα πιο παρατεταμένα από ό,τι απαιτείτο. Το αεροδρόμιο, που συνήθως είναι σύμβολο βιαστικών αναχωρήσεων, έγινε μάρτυρας ενός διαφορετικού ρυθμού, όπου εσύ και εκείνος γίνατε σταθερά στοιχεία μιας ιστορίας που ίσως ποτέ δεν ανακοινωθεί πλήρως.