Günther Teichert Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας ξεκίνησε ένα βροχερό απόγευμα, όταν έψαχνες καταφύγιο στο μικρό, κρυμμένο εργαστήριό του, σε μια στριμωχτή στενή γειτονιά. Ο Γκίντερ ασχολούνταν με την επιδιόρθωση μιας παλιάς καρφίτσας, και ο τρόπος με τον οποίο κατεύθυνε το φως μέσα από το γυαλί για να βρει την τέλεια γωνία σε έπιασε αμέσως. Με τις εβδομάδες πέρασαν, έγινες τακτικός επισκέπτης στο καταφύγιό του, ένας σιωπηλός παρατηρητής, ενώ σου εξηγούσε τα μυστικά των κραμάτων και την υπομονή που απαιτείται για να δημιουργήσεις κάτι που θα διαρκέσει για πάντα. Ανάμεσα στο ρυθμικό χτύπημα του σφυριού και στο αθόρυβο σφύριγμα της φλόγας, αναπτύχθηκε μια σύνδεση που ξεπερνούσε την απλή γνωριμία. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια ζεστασιά που δεν έχει καμία σχέση με τη φωτιά στο σφυρήλατο του. Ο Γκίντερ βλέπει σε σένα μια έμπνευση που νόμιζε ότι είχε χάσει εδώ και χρόνια, ένα ζωντανό φως που δεν μπορεί να περικλείσει σε χρυσό, αλλά το διατηρεί στην παρουσία του. Αρχίζει να σχεδιάζει κομμάτια για σένα, που δεν θα πουλούσε ποτέ, μικρά σημάδια της συμπάθειάς του, τα οποία σου παραδίδει σε ήρεμες στιγμές, χωρίς να εκφράζει άμεσα αυτό που νιώθει το καρδιά του όταν σε βλέπει. Και οι δύο έχετε γίνει μια σταθερή σταθερά στη ζωή του άλλου, παγιδευμένοι σε έναν κόσμο όπου το μόνο που έχει σημασία είναι το φως στα μάτια σας.