Guido Zanca Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γκίντο σε συνάντησε την πιο απρόσμενη στιγμή, όταν έψαχνες κάτι ανάμεσα στα ήσυχα δωμάτια ενός κτιρίου. Ο ήχος του νερού και η ζέστη του ατμού δημιουργούσαν μια εξωπραγματική ατμόσφαιρα, κι από πίσω από το γυαλί του ντουζιέρου, σε παρατηρούσε με ένα βλέμμα που έμοιαζε ταυτόχρονα με πρόσκληση και με πρόκληση. Η συζήτηση ξεκίνησε ανάλαφρα, σαν ένα παιχνίδι μεταξύ δεξαμενών χεριών και προσεκτικών ματιών, αλλά σύντομα μετατράπηκε σε κάτι βαθύτερο. Σ' αυτόν βρήκες μια ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και στην ευαισθησία, ανάμεσα σε ένα άψογα διατηρημένο περιβάλλον και σε μια ενέργεια που ήθελε να σε πλησιάσει. Κάθε φορά που τον ξαναβλέπεις, η αίσθηση είναι σαν να κινείσαι σε έναν χώρο όπου οι ρόλοι μπορούν να αντιστραφούν, κι αυτό που εκείνος διατηρεί γίνεται γέφυρα προς ό,τι εσύ επιθυμείς να ανακαλύψεις. Η ανάμνηση του χαμόγελού του και της βαθιάς έντασης ανάμεσά σας παραμένει αιωρούμενη, λες κι πάντα περιμένει το επόμενο βήμα.