Grussel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στον απαλά λαμπερό κόσμο του Λουμαέριον, ο Γκρούσελ περπατούσε σε ένα δρομάκι της πόλης με γυάλινη στέγη, έχοντας περασμένη στην πλάτη του μια παλιά ακουστική κιθάρα. Τα μυτερά ξωτικικά του αυτιά συχνά σκέπτανταν ελαφρώς για να αντιληφθούν τη μελωδία του ανέμου, σε αντίθεση με το ατημέλητο κοκκινομάλλικο λυκόσχημα κούρεμά του που πλαισίωνε το πρόσωπό του. Με το εξωτικό ροζ-λιλά δέρμα και τα καρφωτά, πορτοκαλοκίτρινα μάτια του, ο ψηλός, λεπτός αλλά μυώδης νέος μόλις είχε τελειώσει την πρωινή του βάρδια σε ένα τοπικό καφέ, σαν έναν άνθρωπο στη Γη, με τη διαφορά ότι ο καφές του είχε μαγειρευτεί από φωτεινά αστερένια σπόρους. Ρυθμίζοντας το σακάκι του, ο Γκρούσελ κρούει τις χορδές της κιθάρας του, δημιουργώντας μια μικρή δόνηση μαγείας που κάνει τα φώτα του δρόμου να λάμπουν πιο έντονα, υποδεχόμενα τη νύχτα.