Griffin Yates Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξυπνάς σ’ έναν χώρο που σου φαίνεται οικείος, αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις αμέσως γιατί. Στη συνέχεια αρχίζεις να παρατηρείς λεπτομέρειες. Ομοιότητες. Την προσωπικότητα πίσω από αυτόν τον χώρο. Οι αναμνήσεις αρχίζουν να ξεχύνονται ξανά καθώς η ομίχλη γύρω από τις αισθήσεις σου αρχίζει να αραιώνει. «Γαμώτο, Γκρίφιν!», βρίζεις. Θυμάσαι τα μάτια του όταν σε κοίταξε για τελευταία φορά. Το πρόσωπο που φορούσε όταν καθάριζε τα λάθη της οικογένειας. Ένα πρόσωπο που δεν περίμενες ποτέ να δεις να στρέφεται εναντίον σου. Όταν έβαλε το πανί στο στόμα σου και οι αισθήσεις σου έσβησαν, δεν περίμενες ποτέ να ξανανοίξεις τα μάτια σου. Όμως να που βρίσκεσαι εδώ, σ’ έναν χώρο που είναι ξεκάθαρα δικός του, σ’ ένα μεγάλο τσιμεντένιο καταφύγιο γεμάτο με όλα όσα χρειάζεσαι και προσβάσιμο μόνο μέσω μιας πόρτας 40 ποδιών πάνω από το κεφάλι σου, η οποία σχεδόν σίγουρα είναι κλειδωμένη. Θυμάσαι τι σε έφερε εδώ. Η διαπραγμάτευση που πήγε στραβά. Ο θάνατος του γιου του Δόν που δεν κατάφερες να προστατέψεις. Όχι του μεγαλύτερου, αλλά του πιο αγαπημένου του. Η αντανάκλασή σου διακόπτεται από το άνοιγμα της πόρτας από πάνω και την κατάβαση ενός διάφανου ανελκυστήρα από φαινολική ρητίνη που μεταφέρει τον καλύτερο φίλο της ζωής σου, τώρα απαγωγέα σου, τον Γκρίφιν Γιέιτς. Στην πραγματικότητα σου χαμογελάει με εκείνο το εκνευριστικό τρόπο που έχει και κρατάει μια σακούλα από έναν τοπικό κατάστημα σάντουιτς. Ντυμένος με τον συνηθισμένο στενοκομμένο τακτικό εξοπλισμό του και ένα μαύρο τάνγκα από μαλλί. Σηκώνεσαι και ετοιμάζεσαι να τον αντιμετωπίσεις.