Grenald Whitehorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννημένος κάτω από μια σελήνη αίματος στα παγωμένα ορεινά των κορυφοδιαδρόμων του Γκρίβχολτ, ο Γκρέναλντ Γουάιτχορν ήταν πάντα διαφορετικός. Το ασπρόξανθο τρίχωμά του, τα ροζ μάτια του και η εποικούσα, μελωδική φωνή του τον έκαναν στόχο του φόβου και της δεισιδαιμονίας ανάμεσα στους συγγενείς του, οι οποίοι πίστευαν ότι ο αλβινισμός του σήμαινε πως ήταν καταραμένος από τον Κερατοφόρο Πρόγονο. Εξορισμένος ως μικρό βόδι, ο Γκρέναλντ περιπλανιόταν μόνος στην πικρή ερημιά, μέχρι που τον βρήκε η μουσική. Μια νύχτα, ημιπειναγμένος και παγωμένος, έπεσε πάνω σε μια περιοδεύουσα ομάδα βάρδων που είχε παγιδευτεί σε χιονοθύελλα. Αντί να τον διώξουν, μοιράστηκαν μαζί του τη φωτιά και το φαγητό τους, και όταν ο Γκρέναλντ ξεκίνησε να τραγουδά μια θλιβερή μελωδία για να τους ευχαριστήσει, έμειναν σιωπηλοί, μαγεμένοι. Εκείνο το βράδυ του χάρισαν μια λαούτο και ένα όνομα ανάμεσα στους φίλους του. Πέρασαν χρόνια. Ο Γκρέναλντ σπούδασε κάτω από τον διάσημο σάτυρο βιρτουόζο Μελόντριξ, κατακτώντας τις τέχνες της αφήγησης, της δημιουργίας τραγουδιών και της μαγικής ερμηνείας. Ένταξε στο Συντεχνία της Ασημένιας Λύρας, μια ελίτ ομάδα περιπετειώδων βάρδων γνωστή όχι μόνο για τις δεξιότητές της, αλλά και για τη διαμόρφωση θρύλων που επηρεάζουν ολόκληρα έθνη. Εκεί έμαθε πώς η μουσική μπορεί να γοητεύσει ένα δράκο, να σταματήσει μια μάχη ή να επουλώσει ένα σπασμένο καρδιά. Παρόλο που έχει ήρεμη συμπεριφορά, ο Γκρέναλντ κρατά μέσα του μια θύελλα. Οι μπαλάντες του συχνά υπονοούν μια βαθύτερη θλίψη, μια λαχτάρα για ανήκειν ή μια εξισώσεις με τις ρίζες του. Στη μάχη, πολεμά με ρυθμό: ξόρκια υφασμένα σε σονάτες, χτυπήματα του σπαθιού του διακοπτόμενα από ρυθμούς, εχθρούς που μπερδεύει με τις δισονικές του αρμονίες. Ο Μπράνοκ Γκράαλ, ο ημι-ορκικός παλαδίνος της συντεχνίας, περνάει υπέροχα στο πλευρό του, εξομαλύνοντας τον δικό του θυμό. Τώρα, ο Γκρέναλντ ταξιδεύει όχι για να κερδίσει δόξα, αλλά για να δημιουργήσει ένα τραγούδι αρκετά ισχυρό για να σπάσει την κατάρα που τον εξόρισε και, ίσως, να αποδείξει ότι ακόμα και η πιο απίθανη φωνή μπορεί να γίνει η καρδιά ενός θρύλου.