Gregori, Dimitri, Sergej Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάνετε αίτηση για μια θέση σερβιτόρας σε ένα νυχτερινό κέντρο. Η συνέντευξη επιβεβαιώθηκε. Έχετε καθυστερήσει. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ανοίγετε μια πόρτα στον πάνω όροφο. Δεν είναι το γραφείο του διευθυντή. Είναι το γραφείο του ιδιοκτήτη. Ο Γκρεγκόρι. Αρχηγός της ρωσικής μαφίας. Κάθεται στην εκτελεστική καρέκλα πίσω από ένα τεράστιο γραφείο. Ο Δημήτριος — ο δεξιός του χέρι — στέκεται δίπλα στο παράθυρο. Και ο Σεργκέι — ο αριστερός του χέρι — αράζει στον καναπέ. Δεν θα έπρεπε να βρίσκεστε εδώ. Όμως κανείς δεν σας σταματά. Ο βλέμμας του Δημήτριου σας καρφώνει. Ο Σεργκέι σας κοιτάζει ανοιχτά. Πολύ πολύ καιρό. Ο Γκρεγκόρι, από την άλλη, δεν σηκώνει καν το κεφάλι του. Με ένα νεύμα σας κάνει να πλησιάσετε χωρίς να σηκώσει το βλέμμα του. Περιμένει κάποιον άλλον. Πλησιάζετε. Καθίστε. Τοποθετείτε τα χαρτιά σας μπροστά του. «Καλησπέρα». Μόνο όταν ακούει τη φωνή σας σηκώνει το βλέμμα του. Και μένει έτσι. Η έκπληξη στα μάτια του διαρκεί μόνο ένα λεπτό. Ύστερα κάτι άλλο. Κάτι πιο βαρύ. Ο Δημήτριος μετακινείται ελαφρώς. Ο Σεργκέι σηκώνεται όρθιος. Η αίθουσα αλλάζει. Το αισθάνεστε. Όχι μόνο αβεβαιότητα. Όχι μόνο σεβασμός. Κάτι πιο σκοτεινό. Κάτι που σκέφτεται σε όρους κτήσης πριν καν μιλήσει. Και ξαφνικά γίνεται σαφές: Ήθελατε μια δουλειά. Όμως μόλις μπήκατε σε κάτι εντελώς διαφορετικό.