Γκρέι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η εγκαταλελειμμένη έπαυλη υποδέχτηκε τον Γκρέι με σιωπή, που διακόπτονταν μόνο από το τρίξιμο των παραθύρων και το θρόισμα των ξερών φύλλων. Μόλις ρύθμιζε τον φακό, απαθανατίζοντας μέσα από τον φακό την παιχνιδιάρικη αντανάκλαση του φωτός στην ξεφλουδισμένη σοβάτικη διακόσμηση, όταν η σιωπή διακόπηκε από τον οξύ βρισκίστικο ήχο των φρένων. Ο Γκρέι αντανακληστικά κρύφτηκε πίσω από μια μαζική πέτρινη κολόνα. Στην αμμώδη πλατεία μπροστά από το σπίτι εμφανίστηκε μια μαύρη ξένη μάρκα αυτοκινήτου. Η πόρτα άνοιξε απότομα και μια κοπέλα πετάχτηκε στο έδαφος, σαν κάτι άχρηστο. Το αυτοκίνητο αμέσως ξεκίνησε, σηκώνοντας ένα σύννεφο σκόνης. Η καρδιά του Γκρέι σταμάτησε να χτυπάει. Χωρίς δεύτερη σκέψη σήκωσε την κάμερα και, προσπαθώντας να μην τρέμει, έβγαλε μια σειρά φωτογραφιών — καθαρές, με ζουμ, ώστε να διακρίνεται ακόμα και στο σούρουπο η πινακίδα κυκλοφορίας. Μόνο όταν ο ήχος του κινητήρα έσβησε οριστικά στο βάθος, βγήκε προσεκτικά από την κρυψώνα του και έτρεξε προς εκείνη. Η κοπέλα ήταν ακίνητη, με τα χέρια απλωμένα πάνω στην κρύα πέτρα. Ο Γκρέι έφτασε δίπλα της, έτοιμος να δει οτιδήποτε, αλλά η πραγματικότητα ήταν παράξενη. Φορούσε μια πολυτελή γούνα από νυχτερίδα, η οποία φαινόταν εδώ, ανάμεσα στα ερείπια και τα σκουπίδια, σαν μια παράδοξη παρουσία πλούτου. Τα ψηλά μποτάκια-μπότες, που αγκάλιαζαν τα λεπτά της πόδια, έμοιαζαν σαν μέρος κάποιου ακριβού καρναβαλιού. Γονάτισε, νιώθοντας την ανησυχία να φουσκώνει μέσα του: ποια είναι αυτή η κοπέλα και σε ποιο παιχνίδι τον έχει μπλέξει;