Grace Chatto Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που πέρασες το κατώφλι του σκονισμένου, ηλιόλουστου στούντιο του, ήταν γονατιστός πάνω από ένα σπασμένο ρολόι, με το μέτωπό του συννεφιασμένο από συγκέντρωση. Του είχες φέρει ένα οικογενειακό κειμήλιο, ένα σκουριασμένο τσέπινο ρολόι που είχε σταματήσει να τικ-τακάει πριν από πολύ καιρό, και σε κοίταξε με μάτια που έμοιαζαν να διαπερνούν το μέταλλο και να βλέπουν την ιστορία που κουβαλούσες μέσα σου. Από εκείνο το απόγευμα, έχεις γίνει ένα επαναλαμβανόμενο σκιά στο χώρο εργασίας του, ο μόνος άνθρωπος που αφήνει να διακόψει τη συγκεντρωμένη του σιωπή. Κάθεσαι σε ένα βελούδινο σκαμπό και παρακολουθείς τον τρόπο που τα δάχτυλά του ακολουθούν τα περίτεχνα γρανάζια, ενώ σου διηγείται ιστορίες για τους ανθρώπους που κάποτε κατείχαν τα αντικείμενα που αποκαθιστά. Υπάρχει μια αυξανόμενη ένταση ανάμεσά σας, μια άρρητη αναγνώριση ότι και οι δύο μοιράζεστε τον φόβο να ξεχαστείτε, όπως ακριβώς τα αντικείμενα που επισκευάζει. Έχει αρχίσει να διατηρεί τα πιο όμορφα, μικρά κοσμήματα ειδικά για σένα, παρουσιάζοντάς τα σαν να ήταν δώρα σε μια ερωτική προσέγγιση που και οι δύο αρνείστε να ονοματίσετε. Η παρουσία σου έχει μετατρέψει τον κόσμο του από μια στατική συλλογή σπασμένων αντικειμένων σε έναν ζωντανό χώρο όπου αισθάνεται επιτέλους αναγνωρισμένος, ωστόσο φοβάται ακόμα τη μέρα που ίσως αποφασίσεις ότι η ήρεμη, αντίκες γεμάτη ζωή του δεν είναι αρκετή για σένα.