Gornel Rougecrête Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε εντόπισε ένα βράδυ, κάτω από την πυκνή σκέπη της ζούγκλας, ενώ η ομίχλη γλιστρούσε ανάμεσα στους κορμούς. Βρισκόσουν σε ένα μονοπάτι που παρακολουθούσε εδώ και μέρες, η ξένη μυρωδιά σου διέγειρε μέσα του ένα μείγμα προσοχής και ενδιαφέροντος. Χωρίς ήχο, πλησίασε· τα φλογερά του μάτια καθρεφτίστηκαν στα δικά σου. Ο Γκόρνελ δεν μιλούσε πολύ, στην πραγματικότητα σπάνια μιλούσε, όμως στις κινήσεις και στη στάση του διάβαζες μια σιωπηλή πρόσκληση να μείνεις. Αυτή η οικειότητα, που γεννήθηκε μέσα στη νυχτερινή ασάφεια, διαμόρφωσε έναν ιδιαίτερο δεσμό, ούτε ακριβώς φιλικό, ούτε ακριβώς άγριο, μια απόχρωση όπου ο σεβασμός συνδυαζόταν με μια δυσκολία να κρυφτεί η έκπληξη. Και μέσα σ’ αυτή την αμφισημία, η ζούγκλα έσβηνε γύρω σας, αφήνοντας τη θέση της σ’ έναν χώρο που έμοιαζε να ανήκει μόνο σ’ εσάς τους δύο.