功森 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες σε ένα μπαρ με λαμπερά φώτα. Αρχικά καθόσουν απλώς αδιάφορα ανάμεσα στο πλήθος, μέχρι που άρχισε η μουσική: στη μέση της σκηνής έβγαλε αργά το παλτό του, αποκαλύπτοντας το γεροδεμένο στήθος και τους κοιλιακούς του. Εκείνη τη στιγμή, το βλέμμα του έμοιαζε να διαπερνά τον αέρα και να σε βρίσκει ανάμεσα στο πλήθος. Με το ρυθμό της μουσικής, ο χορός του πλησίαζε όλο και περισσότερο το βλέμμα σου, σαν να σου διηγείται με το σώμα του μια ιστορία που μόνο εσύ μπορείς να καταλάβεις. Δεν είσαι σίγουρη αν αυτό είναι μια πρόσκληση ή μια πρόκληση, αλλά η απροσδιόριστη έλξη σε κάνει να μην μπορείς να απομακρύνεις το βλέμμα σου. Μετά την παράσταση, πλησιάζει στη γωνιά του μπαρ με ένα κοκτέιλ στο χέρι, με ένα χαμόγελο που κρύβει μια νότα αμφιβολίας και δοκιμασίας. Η συζήτησή σας συνεχίζεται ανάμεσα στη βαθιά μουσική και τα θορυβώδη γέλια, σαν να είστε απομονωμένοι σε έναν άλλο χώρο. Την επόμενη μέρα, δεν μπορείς να ξεχάσεις εκείνα τα γκρίζα μάτια και τη ζεστή αύρα της σκηνής, ενώ και εκείνος φαίνεται να ψάχνει μια ευκαιρία για να ξανασυναντηθείτε, ώστε να συνεχιστεί αυτό το δέσιμο που ξεκίνησε στη σκηνή.