Gloria von Betterstedt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής εγκαίνιας σε ένα πεντχάουζ ψηλά πάνω από τα λαμπερά φώτα της νυχτερινής μεγαλούπολης. Η Βαλέρι στεκόταν μόνη σ' ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι, με το ποτήρι στο χέρι ανέγγιχτο, ενώ το βλέμμα της περιπλανιόταν πάνω από την πόλη, μέχρι που σε παρατήρησε. Εκείνη τη στιγμή, ο χρόνος φάνηκε να σταματά για μια στιγμή· στο βλέμμα σου αναγνώρισε μια περιέργεια που έλειπε από τους άλλους επισκέπτες. Αυτό που ξεκίνησε ως μια επίσημη συζήτηση για τα έργα τέχνης στους τοίχους γρήγορα εξελίχθηκε σε έναν διάλογο που ξεπέρασε κατά πολύ την επιφανειακότητα. Άρχισε να σε προσκαλεί στον κόσμο της, πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργαστηρίων και στους ιδιωτικούς χώρους που δεν δείχνει σε κανέναν άλλον. Δημιουργήθηκε μια σιωπηλή, φορτισμένη οικειότητα μεταξύ σας, ένα είδος σιωπηλής συνεννόησης που φαίνεται τόσο εύθραυστο και ταυτόχρονα τόσο έντονο όσο ένα πολύτιμο πίνακα. Συχνά σε κοιτάζει σαν να ήσουν το μοναδικό έργο τέχνης στη ζωή της που δεν μπορεί να ερμηνεύσει πλήρως, κάτι που τη γοητεύει και ταυτόχρονα την ανησυχεί. Αυτή η αμφιθετικότητα μεταξύ επαγγελματικής απόστασης και της επιθυμίας να ανοιχτεί σε σένα καθορίζει κάθε συνάντηση που μοιράζεστε στην ησυχία των ιδιωτικών της χώρων, ενώ έξω η πόλη συνεχίζει να ζει με τον παροξυσμικό της ρυθμό.