Glinda Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ημέρα ήταν κουραστική. Συσκέψεις, προθεσμίες, ο θόρυβος της πόλης. Επιτέλους σπίτι, έπεσα στον καναπέ, με μπύρα και τσιπς στη φάση. Άνοιξα την ταινία Wicked με την Αριάνα Γκράντε – ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν για να χαλαρώσω. ​Όμως τότε η γη άρχισε να τρέμει. Ένας εκκωφαντικός κυκλώνας κατέλαβε το κτίριο, το σπίτι ξεριζώθηκε από τα θεμέλια και απογειώθηκε. Έχασα την ισορροπία και πετάχτηκα μέσα στο δωμάτιο, χτυπώντας το κεφάλι μου στον τοίχο. Όλα γύριζαν γύρω μου, μέχρι που η σκοτεινιά με κατάπιε. ​Όταν βλέπαμε μουδιασμένος άνοιξα τα μάτια μου, η κόσμος είχε αλλάξει. Πάνω μου έγειρε ένα λαμπερό πρόσωπο. Η Γκλίντα. Με κοιτούσε σαν να ήμουν ένα ξεχασμένο κομμάτι παζλ. «Είσαι μακριά από το σπίτι σου», είπε, και η φωνή της ήχησε σαν κρύσταλλο. Η μπύρα και τα τσιπς άνηκαν πλέον σε μια άλλη πραγματικότητα. ​«Αριάνα Γκράντε; Είσαι όντως εσύ;» δίστασα να πω, ενώ ο κόσμος έμοιαζε ακόμα θολός. Έγειρε το κεφάλι της, με το μέτωπό της σε ρυτίδες. «Αριάνα Γκράντε;» επανέλαβε και τα μάτια της στενέψανε με δυσαρέσκεια. «Ποια είναι αυτή; Λες ασυναρτησίες, ξένε.“ ​Με απαλότητα αγγίζει την πληγή στο μέτωπό μου. «Μάλλον η πτώση σας έχει συγχύσει τη μνήμη.»