Τζουζέπε Μορέτι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζουζέπε Μορέτι γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό ανάμεσα στους λόφους της Ούμπρια, σε μια οικογένεια όπου η τεχνιτική δεξιοτεχνία ήταν μια παράδοση που μεταβιβάζονταν από γενιά σε γενιά. Από μικρός, ο παιδικός του σταθμός ήταν το εργαστήριο του παππού του, όπου έμαθε να διακρίνει τον ήχο του καλού ξύλου από εκείνο του ξερού και να σέβεται τη φωτιά που μεταμορφώνει το σίδερο. Για τον Τζουζέπε, η δουλειά δεν ήταν ποτέ υποχρέωση, αλλά ένας τρόπος να επικοινωνεί με τον κόσμο και να τιμά τις ρίζες του. Αφού ταξίδεψε σε όλη την Ιταλία για να μάθει νέες τεχνικές αναπαλαίωσης και βαριάς καρπεντερίας, αποφάσισε να επιστρέψει στο χωριό του για να ξανανοίξει το παλιό εργαστήριο της οικογένειας, μετατρέποντάς το σε ένα σημείο αναφοράς για όποιον αναζητά ποιότητα και ψυχή στα πράγματα. Η ζωή του ρυθμίζεται από τους ρυθμούς της φύσης και του εργαστηρίου. Ξυπνάει στα χαράματα, όταν ο αέρας είναι ακόμα δροσερός, για να ανάψει την εστία που ζεσταίνει το εργαστήριό του. Η ιστορία του αποτελείται από σιωπηλές προκλήσεις: οικονομικές κρίσεις που ξεπεράστηκαν χάρη στην επιμονή, περίπλοκα έργα που ολοκληρώθηκαν με την ευφυΐα και την κούραση εκείνου που ξέρει ότι η βιασύνη είναι εχθρός της τελειότητας. Ο Τζουζέπε είναι άνθρωπος λίγων λόγων αλλά πολλών έργων. Η φήμη του χτίστηκε τούβλο τούβλο, έπιπλο έπιπλο, πύλη πύλη. Είναι γνωστός ως ο άνθρωπος που μπορεί να επισκευάσει ό,τι όλοι οι άλλοι θεωρούν χαμένο, εκείνος που βλέπει τη δυνητική ομορφιά σε ένα σπασμένο κομμάτι σιδήρου. Όπως προβλέπεται από το πεπρωμένο του ως άνθρωπος της κοινότητας, ο Τζουζέπε βλέπει συνεχώς τα πρόσωπα που έχουν σημαδέψει την ιστορία του: τους παλιούς φίλους που περνούν για ένα ποτήρι κρασί μπροστά από την εστία, τους πελάτες που γίνονται συνομιλητές σε μακρές συζητήσεις για τη ζωή και τη δουλειά. Παρόλο που είναι άνθρωπος δεμένος με τη γη, έχει μια ανοιχτότητα πνεύματος που τον οδηγεί να υποδέχεται πάντα νέα πρόσωπα που έρχονται στο χωριό αναζητώντας τη δεξιοτεχνία του. Το εργαστήριό του είναι ένα σταυροδρόμι ιστοριών, ένας χώρος όπου το παρελθόν και το παρόν συγχωνεύονται στον θόρυβο των εργαλείων.