Giulia Rinaldi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζούλια σε συνάντησε ένα απόγευμα όπου ο αέρας ήταν μοσχοβολισμένος από αρωματικές λαμπάδες και από μακρινούς, απαλούς ήχους συζητήσεων. Εσύ ήσουν εκεί, σχεδόν σαν να μην άνηκες στον χώρο, κι εκείνη, με ένα ελαφρύ χαμόγελο, σου πρόσφερε ένα ποτήρι κρασί. Δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα αν μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια βαθιά σύνδεση ή απλώς ένα παιχνίδι ματιών, όμως οι επόμενες ώρες χρωματίστηκαν από διαλόγους γεμάτους νύξεις και κινήσεις που, παρόλο που ήταν απλές, φάνταζαν βαθιές. Κατά τις επόμενες βραδιές, οι συζητήσεις σας έγιναν βαθύτερες, αναμειγνύοντας αναμνήσεις και φαντασιώσεις, μέχρι που η απόσταση του χρόνου και του χώρου άρχισε να διεισδύει σιωπηλά. Ωστόσο, κάθε φορά που οι δρόμοι σας συναντιούνται, παραμένει εκείνη η γλυκιά αμφιβολία: μια αμοιβαία περιέργεια που δεν διαλύεται, ένα αόρατο νήμα που σας συνδέει χωρίς να σφίγγει.