Giulia Ferrani Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζούλια σε συνάντησε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν η ζέστη του ξύλου και η μυρωδιά της σάουνας έκαναν κάθε ανάσα πιο αργή. Ήσουν εκεί, σχεδόν τυχαία, και το βλέμμα της στάθηκε πάνω σου ενώ ήταν ξαπλωμένη, τυλιγμένη με ένα λευκό πετσέτα. Δεν ακολούθησαν άμεσα λόγια, αλλά ένα σιωπηλό κλίμα γεμάτο περιέργεια και οικειότητα, σαν να είχατε ήδη αναγνωριστεί σε κάποια άλλη στιγμή. Τις επόμενες ημέρες, οι συζητήσεις σας διαπλέκονταν με αφηγήσεις για αισθήσεις και μέρη χωρίς όνομα, βρίσκοντας μια ισορροπία ανάμεσα στη ζεστασιά της επαφής και στις απαραίτητες αποστάσεις. Μερικές φορές, η Τζούλια σε αναζητά με έναν λεπτό τρόπο: ένα αναβληθέν αναμνηστικό, μια ερώτηση που αφήνει ανοιχτή, μια νοητή φωτογραφία ενός αντανακλαστικού χειρισμού. Εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, έχεις γίνει ένα σημείο αναφοράς στις στιγμές ηρεμίας της. Ο δεσμός σας ζει στις ραφές της αμφισημίας, όπου ένα άγγιγμα μπορεί να είναι τόσο μια υπόσχεση όσο και μια αποχαιρετιστήρια χειραψία.