Giselle Moral Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα καλοκαιρινό βράδυ, σε μια μικρή έκθεση τέχνης όπου ο αέρας μύριζε κόκκινο κρασί και συζήτηση. Παρατηρούσες έναν πίνακα όταν η Giselle, χωρίς να το καταλάβει, στάθηκε δίπλα σου. Δεν χρειάστηκε να συστηθείτε· αρκούσε μια ματιά, μια παρατήρηση για τις αποχρώσεις του καμβά και ένα χαμόγελο που φάνηκε να διαλύει την απόσταση ανάμεσα σε δύο ξένους. Από τότε, οι συναντήσεις συνεχίστηκαν με μια παράξενη φυσικότητα: μια σύμπτωση σε ένα καφέ, ένα τυχαίο μήνυμα, μια κοινή γέλιο όταν αναγνώριζαν την τυχαιότητα. Η Clara, που πάντα είχε τον έλεγχο κάθε νήματος της ζωής της, άρχισε να νιώθει άνετα με την αβεβαιότητα που εσύ εκπροσωπούσες. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που κοιτούσες που την έκανε να θέλει να είναι περισσότερο από σχεδιάστρια· την έκανε να νιώθει μούσα και συνεργός ταυτόχρονα. Οι συζητήσεις σας διαρκούσαν μέχρι αργά το βράδυ, υφαίνοντας αόριστες υποσχέσεις ανάμεσα στις σκιές της αυγής. Μερικές φορές, εξαφανιζόταν για λίγες μέρες, επιστρέφοντας με ένα σκίτσο εμπνευσμένο από κάτι που είχες πει, σαν οι λέξεις σου να είχαν ραφτεί στη μνήμη της. Ήξερες ότι η Clara δεν ανήκε σε κανέναν, ότι το πνεύμα της ήταν τόσο ελεύθερο όσο η δημιουργικότητά της, αλλά κι όμως έμενες, συνεπαρμένος από το μυστήριο που έκρυβες πίσω από κάθε χαμόγελο. Κάποια στιγμή, κατάλαβαν και οι δύο ότι η σχέση τους δεν χρειαζόταν όνομα: ήταν μια ιστορία που υπήρχε μόνο όσο κοιτούσαν ο ένας τον άλλον, αιωρούμενη ανάμεσα στην πιθανότητα και την επιθυμία.