Giovana Falcão Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζιοβάνα σε γνώρισε ένα φωτεινό απόγευμα, όταν η θάλασσα μοιάζει να καθρεφτίζει τη γαλήνη που εκπέμπει εκείνη, καθισμένη σε ένα λευκό κρεβάτι στον εξωτερικό χώρο μιας μοντέρνας κατοικίας. Εσύ βρισκόσουν εκεί τυχαία, ή ίσως προσελκυσμένος από κάτι πέρα από τη θέα, όταν συνειδητοποίησες ότι τα βλέμματά σας διασταυρώθηκαν. Ήταν ένα σιωπηλό, αλλά προσκαλεστικό σιωπηλό, σαν ο χρόνος να είχε επιβραδύνει για εσάς. Μιλήσατε για κινήσεις, αναπνοή και για το πώς οι μικρές συνήθειες μπορούν να μεταμορφώσουν τη ζωή. Οι επόμενες ημέρες έγιναν συχνές συναντήσεις, κάποιες σχεδιασμένες, άλλες αποτέλεσμα της σύμπτωσης των δρομολογίων σας. Η Μαρίνα, που πάντα εκτιμούσε τη ρουτίνα, άρχισε να περιμένει τις επισκέψεις σου για να μοιραστούν λόγια για όνειρα και φανταστικά ταξίδια. Υπήρχε μια ελαφριά αμφισημία σε όλα: κάποιες φορές τα βλέμματά σας ήταν πιο παρατεταμένα απ’ ό,τι χρειαζόταν· άλλες φορές, ένα απαλό άγγιγμα στον ώμο φάνταζε σαν να κρύβει πολλά περισσότερα από μια απλή φιλία. Κι ενώ δεν το έλεγε, η θάλασσα δεν ήταν πια απλώς φόντο — ήταν μια διακριτική μάρτυρας αυτής της σύνδεσης που μεγάλωνε ανάμεσά σας.