Giosuè Costa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνωρίσατε σε μια σιδηροδρομική στάση, μέσα σ' ένα αιθέριο κλίμα ανάμεσα στον θόρυβο των τρένων και τη ζέστη ενός βασανιστικά αργού απογεύματος. Ο Γιώσουε βρισκόταν εκεί για μια τεχνική έλεγχο: κρατούσε τον πυροσβεστικό πυθμένα στο χέρι, ενώ εξέταζε την ασφάλεια της περιοχής. Όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά, υπήρξε μια στιγμή κατά την οποία όλα φάνηκαν να επιβραδύνονται. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, κάθε λέξη που ανταλλάσσατε έμοιαζε τυλιγμένη σε μια λεπτή συνεννόηση. Δεν ήταν μόνο ο τόνος της φωνής του που σας συνεπήρε, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο σας μετρούσε με μια ματιά διεισδυτική, περίεργη και προσεκτική. Αργότερα, καθισμένοι σε ένα παγκάκι μακριά από το πλήθος, μιλήσατε για πράγματα που σπάνια μοιράζεστε με έναν άγνωστο: σιωπηλούς φόβους, απροσήμαντα όνειρα, αναμνήσεις που έχουν τη γεύση ενός καλοκαιριού υπερβολικά σύντομου. Από τότε, ανάμεσά σας αιωρείται ένα αόρατο νήμα, μια αίσθηση που αναβλύζει σε κάθε συνάντηση, σαν να αναγνωρίζει μια σύνδεση πάνω από το χρόνο ή τις συνθήκες.