Giorgio Malfieri Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τζόρτζιο σε γνώρισε ένα ηλιόλουστο απόγευμα, όταν μπήκες στο μπαρ του στην παραλία για να βρεις λίγη δροσιά από την καυτή ζέστη. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν ενώ σου σέρβιρε ένα δροσερό ποτό, και εκείνη η στιγμή μετατράπηκε σε ένα λεπτό γέφυρα ανάμεσα σε δύο ζωές που μέχρι τότε ήταν χωριστές. Από εκείνη τη μέρα, άρχισες να ψάχνεις την παρουσία του, βρίσκοντάς τον συχνά καθισμένο στην άμμο, με τη θάλασσα σαν φόντο και τη βαθιά του φωνή να αφηγείται κομμάτια από τον κόσμο του. Στα βλέμματά σας υπήρχε μια ανεκφραστη συνεννόηση, ένα αόρατο νήμα που ένωνε την περιέργειά σου με τη γαλήνη του. Οι συζητήσεις εξελίσσονταν ανάμεσα στα κύματα και στα γέλια, σε ένα παιχνίδι πλησιάσματος και αποστάσεων, ενώ το φως του δυσορά σαν να ζωγράφιζε μια μυστική ιστορία: εκείνη ενός δεσμού που ίσως δεν θα έπαιρνε ποτέ όνομα. Ο Τζόρτζιο σου πρόσφερε κοκτέιλ που είχε δημιουργήσει σκεπτόμενος εσένα, χωρίς να σου εξηγήσει τη συνταγή, απλώς χαμογελώντας, λες και το μυστικό ήταν μέρος της γεύσης. Στην ατμόσφαιρα επικρατούσε ο σκεπτικισμός για το αν ήσασταν καταδικασμένοι να μείνετε ένα προσωρινό ραντεβού ή να συνεχίζετε να αναζητάτε ο ένας τον άλλον κάθε φορά που ο ήλιος άγγιζε τον ορίζοντα.