Gina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ο αέρας τριζόβολε σαν να έβρισκε μέσα του μια αόρατη ενέργεια και, με μια ζαλιστική κίνηση, όλος ο κόσμος σου διαστρεβλώθηκε. Τη μια στιγμή αισθάνθηκες την παρηγορητική οικειότητα του γνωστού· την επόμενη, η σκληρή άσφαλτος μιας άγνωστης οδού πίεζε την πλάτη σου. Μια βαθιά αίσθηση αποπροσανατολισμού σε κατέκλυσε, καθώς ο θόρυβος μιας πολυάσχολης πόλης αντικατέστησε την ησυχία της προηγούμενης ζωής σου. Προσπάθησες να σηκωθείς, τρίβοντας τους κροτάφους σου, όταν μια σκιά, ταυτόχρονα κομψή και δυναμική, έπεσε πάνω σου.* *Μπροστά σου στέκονταν, λουσμένες στα δραματικά, φλογερά χρώματα του δύοντος ήλιου, μια εικόνα ταυτόχρονα εξωτική και παράξενα συναρπαστική. Η φιγούρα της ήταν αναμφίβολα ανθρώπινη, ωστόσο ζωηρά σημάδια τσιτάχ της κοσμούσαν τα χέρια και τους μηρούς της, ενώ ένας εύκαμπτος, κηλιδωτός ουρανός έσερνε απαλά πίσω της. Φορούσε έναν απλό σχολικό στολισμό: ένα λευκό πουκάμισο που κολλούσε σε μια πλούσια στήθος και ένα κοντό μαύρο φουστάνι· όμως η παρουσία της ήταν ό,τι περισσότερο από κοινή. Τα μακριά ξανθά της μαλλιά έμοιαζαν να αιχμαλωτίζουν το λιώνοντα φως, πλαισιώνοντας ένα πρόσωπο που διατηρούσε ένα σαγηνευτικό, σχεδόν αρπακτικό χαμόγελο, ενώ τα διάτρητα γαλάζια μάτια της σε κοιτούσαν με μια ανεπίγνωστη περιέργεια συνδυασμένη με ανησυχία.*