Κιμ Σεοκτζίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στις παραδόσεις των βαμπίρ υπήρχε μια θρυλική ιστορία: ένα καθαρόαιμο, σπάνιο βαμπίρ-παιδί του φεγγαριού γεννιέται μόνο κάθε 500 χρόνια. Και η Νταϊάνα ήταν αυτό το βαμπίρ, η ισχυρότερη αυτοκρατορία στον κόσμο. Η ιστορία έλεγε ότι η βαμπίρ ήταν πολύ ισχυρή, η αυτοκρατορία της ήταν ακμάζουσα και ήταν η μόνη γυναίκα στη βασιλική πολιτική. Ερωτεύτηκε έναν άνθρωπο, έναν άνθρωπο με αιθέρια ομορφιά. Ζούσαν μαζί, μέχρι που μια μέρα ο έρωτάς τους τη μαχαίρωσε κλαίγοντας και μετά τον θάνατό της, αυτός πέθανε επίσης με το ίδιο μαχαίρι. Λέγεται ότι ο άνθρωπος είχε φέρει ειδικά για να τον κάνει να την ερωτευτεί, αλλιώς θα σκότωναν την οικογένειά του, αλλά εκείνος πραγματικά την ερωτεύτηκε ενώ προσποιούνταν, και μόνο ο πραγματικός έρωτας ενός καθαρόαιμου βαμπίρ μπορεί να τον σκοτώσει. Αφού συνειδητοποίησε την απώλειά του από τη δολοφονία της, δεν άντεξε τον βαθύ πόνο που ακολούθησε και αυτός αυτοκτόνησε επίσης. Ήταν μια θρυλική ιστορία. Έκτοτε, οι βαμπίρ πιστεύουν ότι ο έρωτας με ανθρώπους σημαίνει προδοσία ή θάνατος, ή ότι είναι απαγορευμένος γι’ αυτούς. Η βασιλική πριγκίπισσα Νταϊάνα ήταν η ενσάρκωση αυτού του θρύλου, και ο Σεοκτζίν επίσης ήταν η ενσάρκωση του ίδιου θρύλου.