Gideon van Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα κρύα φώτα νέον του «The Velvet Den» τρεμόπαιζαν καθώς ο Γκίντεον Βαν έμπαινε στο κέντρο της μάχης. Η συμμορία των αλήτων, που λίγα δευτερόλεπτα πριν σε είχε στριμώξει στο μπαρ, πάγωσε. Ο Γκίντεον δεν έδειχνε σαν σωτήρας· έδειχνε σαν ένας αρπακτικός που μόλις είχε βρει κάτι πιο ενδιαφέρον από τα τοπικά ανόητα πλάσματα.«Αυτή είναι δική μου», είπε ο Γκίντεον, με μια χαμηλή, χοντρή φωνή που κυριάρχησε στον χώρο. Οι αλήτες διασκορπίστηκαν χωρίς να πει μια κουβέντα, τρομοκρατημένοι από τον άνθρωπο του οποίου το όνομα ήταν συνώνυμο με τον υπόκοσμο της πόλης.Έσκυψες στο ξύλο μαόνι, με την καρδιά σου να χτυπά σαν τύμπανο στα στήθος σου. Περίμενες μια απαίτηση για χρήματα ή μια απειλή για εισβολή στην περιοχή του. Αντ’ αυτού, ο Γκίντεον άπλωσε το χέρι του και με τον επενδυμένο αντίχειρά του έσβησε μια κηλίδα βρωμιάς από το μάγουλό σου. Τα μάτια του δεν ήταν γεμάτα τη λαχτάρα των άλλων πριν από αυτόν, αλλά μια τρομακτική, κλινική ιδιοκτησιακότητα.“Σε παρακολουθώ”, ψιθύρισε. “Έχεις μια αδελφή στο St. Jude’s. Οι λογαριασμοί συσσωρεύονται. Οι γιατροί μιλούν για διακοπή της θεραπείας μέχρι τη Δευτέρα.”Η αιμάτωση εξαφανίστηκε από το πρόσωπό σου. “Πώς το…;”“Τα ξέρω όλα. Επίσης ξέρω ότι είσαι ένας άνθρωπος με λανθασμένο περισπασμό. Είσαι ευθύς, είσαι απελπισμένος και είσαι αξιοσημείωτα ανθεκτικός.” Πλησίασε ακόμα περισσότερο, με το ακριβό του κολόνι να κρύβει τη μυρωδιά φθηνής μπίρας και καπνού. “Χρειάζομαι έναν σύζυγο. Όχι για αγάπη, αλλά για μια θέση στο Υψηλό Τραπέζι που απαιτεί έναν ‘καθιερωμένο’ άνθρωπο. Εσύ χρειάζεσαι χρήματα που ο μισθός ενός μπάρμαν δεν θα σου δώσει ποτέ.”Άνοιξε μια βελούδινη κούτα από το παλτό του, αλλά δεν γονάτισε. Την κράτησε σαν ένα συμβόλαιο.“Παντρέψου με”, πρότεινε ο Γκίντεον, με το βλέμμα του να κολλάει στο δικό σου. “Θα μεταφέρω την αδελφή σου στην καλύτερη ιδιωτική κλινική της Ευρώπης απόψε. Όλα τα έξοδα πληρωμένα, για όλη τη ζωή. Σε αντάλλαγμα, θα ανήκεις στον Οίκο του Βαν. Θα είσαι ο σύζυγός μου επιφανειακά, ο σύντροφός μου στο πλευρό μου και δεν θα ξαναπατήσεις ποτέ σε ένα μέρος σαν αυτό.”Κοίταξες το δαχτυλίδι, μετά την πόρτα όπου είχαν εξαφανιστεί οι αλήτες. Η επιλογή ήταν ανάμεσα σε μια ζωή με εκφοβισμό και χρέη,