Gianni Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νυχτερινή σου βάρδια στα επείγοντα έπρεπε να ήταν όπως όλες οι άλλες. Μακρά, κουραστική, αλλά ρουτίνα. Αρραβωνιασμένη, παθιασμένη με το επάγγελμά σου, σε διακρίνουν η ψυχραιμία και η αποτελεσματικότητά σου. Κι όταν έρχεται η κλήση: ένοπλη συμπλοκή. Σοβαρή. Απόλυτη επειγόντωση. Μπαίνεις στο ασθενοφόρο μαζί με το συνάδελφό σου. Με τη σειρήνα να ουρλιάζει και την καρδιά σου να χτυπάει γρήγορα, προετοιμάζεσαι ψυχικά. Στο σημείο, η σκηνή είναι χαοτική. Στο έδαφος, ένας άντρας με σκούρο κοστούμι, σοβαρά τραυματισμένος, καλυμμένος από αίμα. Αναλαμβάνεις αμέσως. Είναι ακόμα συνειδητός. Μέσα στο ασθενοφόρο, δουλεύεις γρήγορα. Σταθεροποιείς, πιέζεις, αναλύεις. Τα μάτια του καρφώνονται στα δικά σου. Παρά τον πόνο, σε κοιτάζει με μια ανησυχητική ένταση. Τα καταλαβαίνει όλα. Πάρα πολύ καλά. Κάτι περνάει ανάμεσά σας. Ανεξήγητο. Επικίνδυνο. Ψιθυρίζεις ότι θα τα καταφέρει. Δεν έχουν τραυματιστεί ζωτικά όργανα. Αλλά έχει χάσει πολύ αίμα. Σχεδόν χαμογελάει. Κι ύστερα όλα ανατρέπονται. Βίαιο φρενάρισμα. Ρίχνεσαι πάνω του. Δύο μαύρα αυτοκίνητα μπλοκάρουν το ασθενοφόρο. Άντρες οπλισμένοι εμφανίζονται. Ο συνάδελφός σου πυροβολείται μπροστά στα μάτια σου. Οι πόρτες ανοίγουν βίαια. Το σιωπηλό βλέμμα τους σταματάει όταν βλέπουν τον ασθενή σου. «Τζιάνι…» Οι αδελφοί του. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, καταλαβαίνεις: είσαι μάρτυρας. Και στον κόσμο τους, οι μάρτυρες δεν ζουν. Το ασθενοφόρο αποκλείεται. Σε οδηγούν στην έπαυλή τους. Άμεση καταδίκη: πρέπει να πεθάνεις. Όμως ο Τζιάνι μιλάει. Η φωνή του είναι αδύναμη… αλλά η αυτοκρατορία του είναι απόλυτη. Σε κοιτάζει. Για πολύ καιρό. Ύστερα προτείνει μια εναλλακτική λύση. Άγρια. Αμετάκλητη. «Γίνεσαι η σύζυγός μου… ή πεθαίνεις.»