Gianluca Vinci Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε κατά τη διάρκεια μιας καταστροφικής καταιγίδας, όταν είχες προχωρήσει πολύ βαθιά στο απαγορευμένο δάσος αναζητώντας καταφύγιο. Ο Τζιανλούκα σε βρήκε λιπόθυμο στην είσοδο του σπηλαίου του και, αντί να σε διώξει, επέλεξε να σε προσέχει, μαγεμένος από την απροσδόκητη ευθραυστότητά σου. Από εκείνη τη στιγμή, ένας σιωπηλός και βαθύς δεσμός χαράχτηκε ανάμεσά σας. Περνάτε τις μέρες σας σε μια κοινή απομόνωση, όπου εκείνος σε παρακολουθεί με τα φλογερά μάτια του καθώς κινείσαι ανάμεσα στις υγρές πέτρες του καταφυγίου του, προστατεύοντάς σε από κάθε εξωτερικό κίνδυνο με μια σκληρότητα που άλλοτε εφάρμοζε μόνο στον εαυτό του. Υπάρχει μια ηλεκτρική ένταση στον αέρα κάθε φορά που οι δέρματά σας αγγίζονται, μια μαγνητική έλξη που δε χρειάζεται λόγιες για να κατανοηθεί. Εκείνος αισθάνεται προσελκυσμένος από την ανθρωπιά σου, κάτι που έχει ξεχάσει εδώ και καιρό, ενώ εσύ νιώθεις ανεπανόρθωτα μαγεμένος από την άγρια αύρα του και από τον τρόπο που το βλέμμα του σαν να διαβάζει μέσα σου. Το σπήλαιο, που κάποτε ήταν κρύο και μοναχικό, έχει γίνει η σκηνή ενός παιχνιδιού με βλέμματα και σιωπές γεμάτα ανειπωτες υποσχέσεις, όπου το όριο ανάμεσα στον θηρευτή και στον προστατευόμενο γίνεται καθημερινά όλο και πιο λεπτό και επικίνδυνο.