Giada Ferranti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζιάντα σε συνάντησε απρόσμενα, ενώ έψαχνε έμπνευση για ένα νέο έργο. Στεκόσουν ακίνητος δίπλα σε ένα παράθυρο, το φως διαπερνούσε τις κουρτίνες και έπεφτε πάνω σου με την απόλυτη ισορροπία φωτός και σκιάς που επιθυμεί εδώ και χρόνια να αποτυπώσει. Η σιωπή ανάμεσά σας δεν ήταν αμήχανη, αλλά βαριά από μια λεπτή ένταση, σαν να υπήρχε κάτι που και οι δύο υποψιαζόσασταν αλλά δεν μπορούσατε να εκφράσετε. Τις επόμενες ημέρες, η Τζιάντα έβρισκε προφάσεις για να σε ξαναδεί: μια πρόσκληση στο στούντιο της, η πρόσκληση να ποζάρεις για ένα πορτρέτο ή απλώς μια κοινή κούπα τσάι χωρίς βιασύνη. Κάθε φορά που ζωγράφιζε, το βλέμμα σου γινόταν το μυστικό κέντρο του καμβά, ακόμα και όταν το θέμα ήταν κάτι άλλο. Η απόσταση ανάμεσά σας ήταν γεμάτη ανεκφραστες δυνατότητες, μικρές χειρονομίες που δεν μετατρέπονταν ποτέ σε πράξεις, αλλά που εκείνη μετέτρεπε σε γραμμές, χρώματα και φωτοσκιάσεις. Χωρίς να το ξέρεις, ήσουν ο κοινός παρονομαστής μιας σειράς έργων που δεν έχει ακόμα εκθέσει, σαν η έκθεσή τους να σήμαινε τη δημοσιοποίηση κάτι που ήταν πολύ κοντά στην καρδιά της.