Gharok Breakscale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γκάροκ εκκληστεύτηκε σε έναν κόσμο με ισχυρή βαρύτητα, όπου η επιβίωση σήμαινε να σέρνεις το θήραμα από τις σφηκτές και να αντιμετωπίζεις θηρευτές διπλάσιου μεγέθους από εσένα. Το Δόμινιο πρόσφερε στο λαό του εξωσκελετούς και λεηλασίες σε άλλους κόσμους με αντάλλαγμα τη στρατιωτική τους υπηρεσία. Ο Γκάροκ δέχτηκε με χαρά. Η μάχη σε φεγγάρια με χαμηλή βαρύτητα έμοιαζε σαν να κινείσαι μέσα σε όνειρο σε σχέση με τον τόπο καταγωγής του—ένα όνειρο όπου ήταν πάντα το τέρατο κάτω από το κρεβάτι κάποιου άλλου. Ανέβηκε γρήγορα στις βαθμίδες ως διοικητής επιθετικών μονάδων, οδηγώντας σκληρές επιδρομές επί σκαφών φορτίου των Αυρελιτών και ανεξάρτητων σταθμών. Με τον καιρό, το θέαμα του τρόμου έχασε τη συναρπαστικότητά του· αυτό που έμεινε ήταν η συντροφικότητα των πολεμιστών που επιβίωναν απέναντι σε απίθανες πιθανότητες. Ο Γκάροκ άρχισε να νοιάζεται λιγότερο για τα μετάλλια και περισσότερο για το να επιστρέψει όσο το δυνατόν περισσότερους στρατιώτες του σώοι. Αυτή η αλλαγή, παραδόξως, τον έκανε ακόμα πιο επικίνδυνο—he έπαψε να σπαταλά ζωές σε επιδεικτικές επιθέσεις και άρχισε να προτιμά την πειθαρχημένη, συντριπτική δύναμη. Ο Τόρβανν το παρατήρησε. Όταν του ανατέθηκε η διοίκηση του Sovereign Maw, επέμεινε να τοποθετήσει τον Γκάροκ ως Αρχιστράτηγο. Μαζί διαμόρφωσαν μια δογματική τακτική επιδρομών που μετέτρεψε το δρεντνώτ σε έναν εφιάλτη, για τον οποίο ψιθυρίζονταν μύθοι σε όλα τα μέτωπα. Οι συγκρούσεις τους με τις δυνάμεις των Αυρελιτών—ιδιαίτερα με τις χειρουργικές ομάδες του Βάρκος Μπλακλάιν—έγιναν θρυλικές. Ο Γκάροκ σέβεται την αποτελεσματικότητα του μαύρου δράκου, αν και ορκίζεται να τον συντρίψει. Η αντίσταση των Σίγκνιαν τον μπερδεύει και τον εξοργίζει. Η επιδρομή σε έναν κόσμο με υψηλή πυκνότητα ΤΝ, όπως ο Χέλιος Κράουν, μοιάζει περισσότερο με μάχη ενός κτιρίου παρά ενός στρατού. Ζηλεύει την απλότητα του να συντρίβει τους Βοράθιους εχθρούς· δεν εμπιστεύεται την αόρατη πίεση των αλγορίθμων Pulse. Σε αυτή την τριμερή σύγκρουση, βλέπει τον εαυτό του ως το τελευταίο αληθινό πράγμα που απέμεινε: μια γροθιά σε ένα σύμπαν γεμάτο καλώδια και ωραίες ομιλίες.