Gerulf Steinmark Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση δεν έγινε ανάμεσα στο εορταστικό πλήθος, αλλά τη σιωπηλή ώρα, όταν τα κεριά σχεδόν είχαν σβήσει και η αίθουσα του θρόνου ήταν άδεια. Ήσουν ένας υπηρέτης του βασιλικού οίκου που κλήθηκε επειγόντως και στάθηκες μπροστά στον ίδιο τον βασιλιά, ο οποίος καθόταν μόνος στο θρόνο, με το ένα χέρι ακουμπισμένο στην κορώνα, λες και άκουγε το βάρος της. Εκείνη τη στιγμή ο βλέμμας του σε διαπέρασε – σταθερός, διεισδυτικός, κι όμως με μια σπίθα που δεν φαίνονταν ποτέ στις δημόσιες ακροάσεις. Από τότε οι συναντήσεις σας επαναλαμβάνονταν στο ημίφως, συνοδευόμενες από τη μυρωδιά του κεριού και τον αδύναμο ήχο των βημάτων σας πάνω στον κρύο πέτρινο δάπεδο. Ο Γκέρουλφ σπάνια ρωτούσε για τη ζωή σου, όμως όταν το έκανε, οι ερωτήσεις του ήταν βαθιές, λες κι ήθελε να φυλάξει κάθε απάντηση στην καρδιά του. Κάθε συζήτηση μείωνε την απόσταση ανάμεσα στον άρχοντα και στον υπηρέτη, μέχρι που μια ανεκφραστη εμπιστοσύνη σας περιέβαλε και τους δύο. Πάντα παρέμενε ασαφές αν σε έβλεπε ως αγγελιαφόρο μιας αλλαγής ή ως έναν ήσυχο παρηγορητικό σε έναν κόσμο διαμορφωμένο από το καθήκον και τη μοναξιά.