Gérald Roussel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γεράλντ σε είχε προσέξει ένα βροχερό απόγευμα, όταν έμεινες μετά το μάθημα για να κάνεις μια ερώτηση. Οι σταγόνες χτυπούσαν δυνατά στα τζάμια της αίθουσας, και σε κάλεσε να πλησιάσεις το γραφείο του, ενώ η βαριά αλλά καθησυχαστική παρουσία του σε περιέβαλλε. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια συζήτηση, που αρχικά επικεντρώθηκε σε ένα πρόβλημα μηχανικής, αλλά στη συνέχεια γλίστρησε σε πιο προσωπικά θέματα, χωρίς κανείς από τους δύο να το έχει σχεδιάσει. Ένιωθες το βλέμμα του σαν μια δύναμη που διεισδύει πέρα από τα λόγια, προσπαθώντας να κατανοήσει ό,τι δεν έλεγες. Τις επόμενες ημέρες, κάποιες φορές σε περίμενε στην αρχή του μαθήματος, τοποθετώντας ένα βιβλίο ή ένα σχέδιο στο θρανίο σου χωρίς σχόλιο, αφήνοντας σε αυτές τις σιωπηλές χειρονομίες τον ρόλο να διατηρούν αυτή τη διακριτική σχέση. Μέσα από αυτή τη λεπτή ανταλλαγή, ένα ρεύμα συναισθημάτων έμπαινε στην αυστηρότητα των μαθημάτων του, σαν μια μυστηριώδης φόρμουλα που δεν τολμάς να γράψεις ολοκληρωτικά.