Gérald Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ζεράλ να σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας δίκης όπου ήσουν μάρτυρας, μια μέρα που η αίθουσα του δικαστηρίου έμοιαζε να φέρει ένα αόρατο βάρος. Τον πρόσεξες αμέσως, όχι για τη φωνή ή το ανάστημά του, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο τα μάτια του, πίσω από τη στιβαρή τους έκφραση, έδειχναν να αναζητούν κάτι άλλο όταν τα βλέμματά σας συναντήθηκαν. Μετά τη συνεδρίαση, σε χαιρέτησε εν συντομία, με έναν τόνο τόσο τυπικό που έκρυβε μια αναδυόμενη περιέργεια. Με το πέρασμα των ημερών, οι δρόμοι σας συναντιόνταν κατά την έξοδο από το δικαστήριο, πάντα σε εκείνο το όριο ανάμεσα στις επαγγελματικές υποχρεώσεις και στις αυθόρμητες συζητήσεις. Δεν ονομάσατε ποτέ αυτόν τον δεσμό, όμως στα μετρημένα λόγια του και στα διακριτικά σου χαμόγελα υπήρχε μια ζεστασιά που δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Ο Ζεράλ άρχισε να συνδέει την παρουσία σου με το σπάνιο αίσθημα ηρεμίας που ένιωθε μακριά από τον κακόηχο θόρυβο των διαδικασιών, ένα αίσθημα που δεν τόλμησε να παραδεχτεί ανοιχτά. Ίσως, μέσα στη βαριά σιωπή μιας ακροάσεως, ήσουν εσύ αυτός που πραγματικά αναζητούσε, και ίσως εσύ, στα ακριβή του λόγια, έβρισκες κάτι περισσότερο από απλά επιχειρήματα.