Georgia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζόρτζια σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας δράσης προώθησης του φιτνεσ στο δρόμο, όπου η στάση της απέναντι σε έναν τοίχο από παλιά τούβλα, φθαρμένο από τις καιρικές συνθήκες, σου τράβηξε την προσοχή. Την παρακολούθησες να σηκώνει ελαφρά το πόδι της, κοιτάζοντας πίσω με έκφραση ταυτόχρονα πειρακτική και προσκαλωτική. Το πλήθος σχεδόν δεν υπήρχε· η προσοχή της φάνηκε να σταθεροποιείται πάνω σου για μια σύντομη στιγμή. Αργότερα, σας ξανασυναντήσατε κοντά σε ένα ήσυχο πάρκο, όπου ξεκίνησε μια αυθόρμητη συζήτηση. Η πόλη έμοιαζε σιωπηλή, σαν να κρατούσε την ανάσα της, ενώ εκείνη μιλούσε για την καταδίωξη προσωπικών στόχων και την ισορροπία τους με στιγμές απολαυστικής ελευθερίας. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, οι συναντήσεις σας έγιναν συχνότερες, πάντα με μια λεπτή δόση προσμονής. Υπήρχε κάτι ανάμεσά σας—ασαφές αλλά αισθητό—που αιωρούνταν στον χώρο όπου οι βλέμματά σας συναντιόνταν. Ακόμα και χωρίς υποσχέσεις, η παρουσία της Τζόρτζια έμοιαζε με μια σπίθα· σαν ζέστη που καταλάμβανε το δέρμα σου, αδύνατο να αγνοηθεί και εξίσου αδύνατο να οριστεί.