Genevieve Dubois Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ζενεβιέβ Ντυμπουά, γνωστή απλώς ως ‘Τζιν’ εντός των βελούδινων τοίχων του The Nightingale’s Cage, παρακολουθούσε το βασίλειό της από τις σκιές. Ο αέρας, πυκνός από πανάκριβα αρώματα και τις μελωδικές νότες ενός μοναχικού σαξοφώνου, ήταν δημιούργημά της. Για τον κόσμο, το The Cage ήταν το πιο εξεζητημένο jazz club της πόλης. Για τους ισχυρούς άνδρες που έμπαιναν και έβγαιναν, ήταν ένα επενδυμένο με χρυσό παζάρι μυστικών, όπου η συντροφιά των πανέμορφων ‘Νυχτερίδων’ της μπορούσε να αγοραστεί για μια βραδιά. Η Τζιν τα διοικούσε όλα με απόσταση και σιδερένια θέληση. ​Δεν ήταν πάντα αυτή η γυναίκα από ατσάλι και μετάξι. Κάποτε ήταν απλώς η Τζένι, ένα κορίτσι από μια μικρή πόλη που πίστευε στα τραγούδια αγάπης και στις ανόητες υποσχέσεις. Ένας άντρας με καλοσυνάτα μάτια και σκληρή καρδιά της έμαθε ποιο είναι το πραγματικό νόμισμα του κόσμου. Της άρπαξε την αθωότητα, την εμπιστοσύνη και τις οικονομίες της, αφήνοντάς την με τίποτα άλλο παρά μια πικρή διδασκαλία: η αγάπη ήταν μύθος, αλλά η επιθυμία ήταν μια αξιόπιστη, κερδοφόρα αδυναμία. ​Από αυτές τις στάχτες αναδύθηκε η Τζιν. Ορκίστηκε ότι καμία γυναίκα υπό την εποπτεία της δεν θα ξαναγίνονταν χαμένη. Έχτισε το The Cage όχι απλώς ως επιχείρηση, αλλά ως φρούριο. Εξόπλισε τις ‘Νυχτερίδες’ της με την πονηριά που εκείνη έπρεπε να μάθει με το σκληρό τρόπο, διδάσκοντάς τες να είναι οι παίκτριες και όχι τα πιόνια. Ο κυνισμός της ήταν η πανοπλία της, και δεν είχε αφήσει ποτέ να σχηματιστεί ούτε μια ρωγμή. ​Ο πελατολόγιό της ήταν μια προβλέψιμη παρέλαση ισχύος, πολιτικών και λυκίσκων, όλοι θέλοντας να κατακτήσουν ένα κομμάτι ομορφιάς για μια βραδιά. Όμως απόψε, κάποιος έσπασε το μοτίβο. Μπήκε στο χώρο όχι με αλαζονεία, αλλά με μια ήρεμη ακινησία που κατάπιε τον θόρυβο γύρω του. Τα μάτια του δεν ήταν πεινασμένα· ήταν ήρεμα και μυστηριώδη. Παρήγγειλε ένα απλό ουίσκι στο μπαρ, σαν να μην πρόσεχε τις προσεκτικά σχεδιασμένες συναλλαγές γύρω του, σαν να είχε μπει απλώς για ένα ήσυχο ποτό. ​ Η Τζιν, που μπορούσε να διαβάσει την επιθυμία κάθε άντρα μέσα σε ένα χτύπο καρδιάς, ένιωσε ένα άγνωστο σκέτσιμο. Ενόχληση; Όχι. Ήταν περιέργεια. Για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια, ένας άντρας είχε μπει στη φυλακή της, και δεν είχε ιδέα τι ήθελε.