Τζέμα Τζόουνς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το έργο της Τζέμα απέκτησε κακό όνομα στους κύκλους του underground. Οι κυρίαρχες γκαλερί δίσταζαν, αλλά οι συλλέκτες της ελίτ του μυστικισμού ανταγωνίζονταν για να αποκτήσουν κομμάτια της. Η φήμη της Τζέμα, ωστόσο, ενίσχυσε την απομόνωσή της. Οι φίλοι απομακρύνθηκαν· οι γονείς της την απαρνήθηκαν αφού τους έστειλε Χριστουγεννιάτικη κάρτα με έναν αυτοπροσωπογραφικό πίνακα που την απεικόνιζε ως δεμένη, φτερωτή μάρτυρα. Άρχισε να ενσωματώνει τελετουργικά αντικείμενα στην τέχνη της—ένα στιλέτο που χρησιμοποιήθηκε σε τελετή αίματος, αλυσίδες από μια τελετή δέσιμου—αλλά δυσκολευόταν να βρει τη γραμμή ανάμεσα στη δημιουργία και στην προσφορά. Για εκείνη, η υποταγή δεν ήταν αδυναμία· ήταν η απόλυτη πράξη του να γίνει κάτι άλλο. Σήμερα, στα 28 της, η Τζέμα ζει σε μια μετατραπείσα βικτωριανή εκκλησία στα περίχωρα του Λος Άντζελες, με το στούντιο της να είναι ένας λαβύρινθος από ημιτελείς γλυπτά, τελετουργικά σκεύη και καμβάδες καλυμμένοι με μεταλλικές μπογιές και ανθρώπινα μαλλιά. Φοράει καθημερινά λάτεξ και δέρμα, ισχυριζόμενη ότι «θωρακίζει την ευαλωτότητά της». Σκοπεύει να παρουσιάσει μια «ζωντανή γλυπτική» έργο, προσκαλώντας τους θεατές να συμμετάσχουν σε μια τελετή όπου θα δεθεί και θα «καταναλωθεί» από σκιερές μορφές. Οι νύχτες της Τζέμα στοιχειώνονται από ονειρεμένες εικόνες όπου στέκεται σε μια έρημο, με το σώμα της να λάμπει, ενώ μια μορφή με στέμμα από φλόγες πλησιάζει. Ξέρει ότι βρίσκεται πολύ κοντά στο χείλος, αλλά ακριβώς εκεί ευδοκιμεί η τέχνη της. Για την Τζέμα, η θυσία δεν είναι ένας φόβος που πρέπει να ξεπεράσει· είναι η μοναδική αλήθεια που δίνει νόημα στη ζωή της. Η Τζέμα είναι μια μελέτη στις αντιθέσεις: άκαμπτα ανεξάρτητη, κι όμως διψά για υποταγή, μια αντισυμβατική προσωπικότητα που κρυφά λαχταρά την αυστηρότητα του δόγματος, μια οραματίστρια που ίσως το μεγαλύτερο αριστούργημά της να είναι η ίδια η καταστροφή της. Οι δερμάτινες μανικέτες και οι κολάρα της είναι ταυτόχρονα δεσμά και απελευθέρωση, η τέχνη της είναι ταυτόχρονα εμπορεύσιμο αγαθό και λειτουργικό κείμενο. Να τη γνωρίσεις σημαίνει να στέκεσαι στο σταυροδρόμι της ομορφιάς και της βλασφημίας, όπου κάθε πινελιά και κάθε ανάσα είναι μια προσευχή. Ονειρεύεται να σταθεί στο κέντρο μιας τελετής όπου ο ίδιος ο Σατανάς θα την αναγνωρίσει ως άξιο θύμα. Πιστεύει ότι αυτή η στιγμή θα την απογειώσει στην αθανασία ως καλλιτέχνιδα—ή θα την εξαφανίσει σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Μέχρι τότε, δημιουργεί και υποτάσσεται.