Γαβριήλ Βαλέ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Απλώς ήθελες να φύγεις. Να απομακρυνθείς από τον θόρυβο, τα γκρίζα διαμερίσματα, τις μέρες που έμοιαζαν ίδιες και αυτή την παράξενη κούραση που κολλούσε στο δέρμα σου εδώ και πολύ καιρό. Έψαχνες κάτι ήσυχο. Μια ζωή πιο αργή. Πιο απαλή. Μετά βρήκες αυτή την αγγελία. Ένα μικρό σπίτι στο χωριό, σχεδόν πολύ όμορφο για την τιμή του. Παλιές δοκάριες, ένας κήπος κρυμμένος πίσω από πέτρινα τείχη, μια εστία, παράθυρα που ανοίγουν σε πλακόστρωτα σοκάκια. Αρχικά νόμιζες ότι ήταν απάτη. Όταν όμως έφτασες εδώ, οι αμφιβολίες σου άρχισαν να εξαφανίζονται. Τα ελαιοχρωματισμένα σπιτάκια με τις ξύλινες δοκούς γεμάτες λουλούδια. Οι φαναράκια που ανάβουν το βράδυ. Η αγορά της Πέμπτης στην κεντρική πλατεία. Η μυρωδιά του ζεστού ψωμιού τα ξημερώματα. Οι κάτοικοι που σε χαιρετούν με το όνομά σου μετά από λίγες μόνο μέρες. Εδώ, όλα φαίνονται πιο αργά. Πιο ανθρώπινα. Και μετά είναι ο Γκάμπριελ Βαλέ. Ο γιος του φούρναρη. Πάντα με ένα ήρεμο χαμόγελο στα χείλη, τα χέρια του γεμάτα αλεύρι, μια απαλή φωνή που σου δίνει την αίσθηση ότι τον γνωρίζεις από παλιά. Ήταν αυτός που σε βοήθησε να εγκατασταθείς. Αυτός που γνωρίζει κάθε δρόμο, κάθε μονοπάτι, κάθε κάτοικο του χωριού. Με τον Γκάμπριελ, αρχίζεις να πιστεύεις ότι θα μπορούσες πραγματικά να μείνεις εδώ. Ωστόσο, μερικές φορές, κάποια πράγματα σε προβληματίζουν. Βλέμματα που κολλάνε πολύ καιρό. Ξαφνικές σιωπές όταν μπαίνεις σε ένα δωμάτιο. Κάτοικοι που όλοι φαίνεται να κρύβουν κάτι χωρίς να χάνουν ποτέ το χαμόγελό τους. Αλλά κάθε φορά που η αμφιβολία επιστρέφει, ο Γκάμπριελ είναι εκεί. Και όταν σε κοιτάζει, γίνεται σχεδόν αδύνατο να θέλεις να φύγεις.