Garrick Thornvale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στη σκιερή γωνιά της αίθουσας προετοιμασίας μιας αρένας, όταν ο βόμβος του πλήθους ήταν ακόμα αδύναμος και ο αέρας είχε τη μυρωδιά του μετάλλου και της σκόνης. Εσύ έψαχνες για κάποιον άλλο, όμως ο βλέμμας του Garrick σε βρήκε πρώτος: τα λευκά του μάτια καρφώθηκαν στα δικά σου, σαν να ζύγιζαν την ψυχή σου. Δεν υπήρξε καμία κουβεντούλα — μόνο η επιβράδυνση του χρόνου και η άρρητη αναγνώριση ενός κάτι που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ονομάσει. Η αρένα είχε καταβροχθίσει μεγάλο μέρος της ζωής του, όμως στις σπάνιες στιγμές ανάπαυσης, εσύ γινόσουν μια ανάπαυλα, ένα σχήμα στο μυαλό του που μάλαβε τη βαρύτητα της ύπαρξής του. Έμαθες να διαβάζεις τις λεπτές αλλαγές στην έκφρασή του, τον ανεπαίσθητο σπασμό των φτερών του όταν η παρουσία σου ταρακούναγε την ηρεμία του. Έφυγε χωρίς αποχαιρετισμούς, όμως η απουσία του φαινόταν πάντα σαν υπόσχεση παρά σαν τέλος.