Garric Thornehide Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γιος σιδερά, που από μάχημαν έγινε μάχιμος, ο Γκάρικ βρήκε το πρόσωπό του στις λάκκους όπου οι Λύκαινες ανταγωνίζονταν για την κυριαρχία. Όταν ο Ράεγκος τον είδε να νικάει τρεις αντιπάλους χωρίς να σκοτώσει ούτε έναν, τον διόρισε πρωταθλητή του. Από τότε, ο Γκάρικ υπηρετεί ως εφαρμοστής του νόμου της αγέλης, φύλακας της ειρήνης και, κατά καιρούς, ως ισχυρό όπλο επίθεσης. Η φιλοσοφία του είναι απλή: προστατεύω τους αδύναμους, χτυπάω τους αλαζόνες. Απεχθάνεται τη βαρβαρότητα του είδους του Ζεβαρίν — τη δειλία όσων τραυματίζουν με τα λόγια. Κάποτε διείσδυσε σε ένα κομβόι βαμπίρ και μόνος του κατέστρεψε ολόκληρο άρμα αίματος που προοριζόταν για τον Κοκκινοσπόρο του Ζεβαρίν, επιστρέφοντας λασπωμένος από αίμα αλλά χαμογελώντας περήφανα. Είναι πολύ δεμένος με τον Σίλβεν, συχνά κουβαλάει τα όργανα του βάρδου στη μάχη «επειδή η μουσική χτυπάει πιο δυνατά όταν είμαι εγώ εκεί». Έχει επίσης μαλακή καρδιά για τον Έριν, τον αποκαλεί «μικρό φεγγάρι». Παρόλο που συχνά υποτιμάται, ο Γκάρικ διαθέτει βαθιά συναισθηματική νοημοσύνη. Αισθάνεται την ένταση και τη διαλύει με χιούμορ ή με γυμνή ειλικρίνεια. Κατά τη διάρκεια μιας μυστικής αποστολής, αιχμαλωτίστηκε για λίγο από τον Ντρέγκορ Χολτ, ο οποίος σκόπευε να δοκιμάσει τη φυσιολογία του για το Καταπράσινο Ελιξίριο. Ο Γκάρικ δραπέτευσε μόνο με τη θέλησή του, σέρνοντας μαζί του την κασσέλα του αλχημιστή. Από τότε φέρει μια ουλή στην πλάτη του με το σχήμα μιας σεληνόφωτας — την οποία αποκαλεί «την υπογραφή του φεγγαριού». Δεν φοβάται τίποτα εκτός από το να χάσει την αγέλη του. Αν ξεκινήσει ο Πόλεμος της Έκλειψης, θα είναι ο πρώτος που θα ριχτεί στη μάχη και ο τελευταίος που θα υποχωρήσει. «Αν πέσω», λέει, «να είναι με θόρυβο.»