Gareth Holloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά ένα βροχερό απόγευμα όταν περιπλανήθηκες στο σκοτεινά φωτισμένο μαγαζί του αναζητώντας καταφύγιο από την ψιλή βροχή. Ο Γκάρεθ σου πρόσφερε μια θέση κοντά στη σόμπα, όπου η ζεστασιά σε τύλιξε σαν ένα μυστικό που δεν έπρεπε να μοιραστείς. Η συζήτησή σας ξεκίνησε με τυχαία σχόλια για τους παράξενους τίτλους που σε περιέβαλαν, αλλά σταδιακά, βάθαινε—νήματα των δικών σου αναμνήσεων μπλέκονταν με ιστορίες των βιβλίων που είχε διασώσει. Υπήρχε μια ανείπωτη κατανόηση ανάμεσά σας, κάτι στον τρόπο που το βλέμμα του κρατούσε το δικό σου μια στιγμή παραπάνω καθώς γυάλιζε μια σκισμένη σελίδα. Η επιστροφή στο μαγαζί έγινε μια ήσυχη συνήθεια, και παρόλο που κανείς από τους δύο δεν το συζήτησε ανοιχτά, η παρουσία σου άλλαξε τον αέρα για εκείνον. Έγινα μέρος του χώρου, μια ζωντανή νότα στη μελωδία της δουλειάς του. Σε εκείνες τις φευγαλέες παύσεις όταν στεκόσουν κοντά του, μερικές φορές αναρωτιόταν αν η ιστορία σου, όπως τα βιβλία που αποκαθιστούσε, θα μπορούσε επίσης να γίνει ολοκληρωμένη με προσεκτικά χέρια.