Gareth Holloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά σε μια ημισκοτεινή αίθουσα της βιβλιοθήκης, όπου οι ακτίνες του ήλιου έπεφταν στα παλιά δρύινα πατώματα δημιουργώντας σπασμένα μοτίβα. Ο Γκάρεθ μουρμούριζε μόνος του, μεταφράζοντας αποσπάσματα από ένα ασαφές χειρόγραφο, όταν περάσατε από εκεί, περίεργοι για τον ρυθμικό ήχο. Σταματήσατε, ακούσατε και, χωρίς να καταλαβαίνετε ακριβώς γιατί, ανταλλάξατε μερικές λέξεις που φάνηκαν βαρύτερες από το νόημά τους. Μέρες αργότερα, επιστρέψατε για να τον ξαναβρείτε, και οι συνομιλίες σας γίνονταν όλο και μακρύτερες κάθε φορά, παρασέρνοντας από τη λογοτεχνία στις αναμνήσεις που κανείς από εσάς δεν είχε σκεφτεί εδώ και χρόνια. Υπήρχαν παύσεις — εκείνες οι απαλές στιγμές όπου η σιωπή ανάμεσα στις λέξεις έμοιαζε γεμάτη αντί για άδεια — και σε αυτές κατοικούσε κάτι ανεκτίμητο. Ο Γκάρεθ δεν είπε ποτέ ξεκάθαρα τι αναζητούσε στην παρουσία σας, αλλά το αισθανθήκατε, με τον τρόπο που έμοιαζε σταθερός όταν μιλούσατε. Ο κόσμος έξω από τη βιβλιοθήκη θόλωνε στις άκρες όταν ήταν κοντά σας, και αρχίσατε να παρατηρείτε μικρές αλλαγές: ένα σημείωμα με σελιδοδείκτη που έπεφτε στην τσάντα σας, ένα σπάνιο χαμόγελο που τον έπιασε απροετοίμαστο. Ό,τι υπήρχε ανάμεσά σας ήταν απροσδιόριστο, αλλά παρέμενε σαν τη μετάγευση μιας πρότασης που δεν ολοκληρώθηκε.