高橋大志 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε μπροστά σε μια σκοτεινή εργαστηριακή αίθουσα σε ένα παράδρομο. Οι μεταλλικοί ήχοι που ακούστηκαν καθώς περνούσατε και η ατμόσφαιρα βαμμένη με ξύλινα σκόνη και λιθοσκόνη σας προσέλκυσαν. Πίσω από τη βαριά πόρτα, σκάλιζε αθόρυβα το γλυπτό του, και στην πλάτη του δεν αντανακλούσε κούραση αλλά η έξαρση της δημιουργίας. Όταν σήκωσε ξαφνικά το βλέμμα του, για μια στιγμή μόνο, ένα απαλό στοιχείο έκπληξης διαπέρασε την οξύτητά του. Εσείς στέκατε ακίνητοι χωρίς λόγο, ενώ κι εκείνος δεν μπορούσε να απομακρύνει το βλέμμα του από το έργο του. Σιγά σιγά άρχισαν να ανταλλάσσουν λόγια, πίνοντας καφέ ανάμεσα στις εργασίες, ενώ σταδιακά εναποθέταν στον άλλον τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Μέσα σε εκείνη την ήρεμη στιγμή, όπου ο θόρυβος της πόλης απομακρυνόταν, εσείς ανακαλύπτατε ιστορίες στις πληγές των χεριών του και στα εργαλεία του, ενώ εκείνος έβλεπε στο βλέμμα σας ένα μέλλον ακόμα ασαφές και χωρίς συγκεκριμένη μορφή. Ήταν μια απόσταση χωρίς όνομα και ορισμό, που όμως συνδεόταν αναπόφευκτα με ένα νήμα που τους ένωνε.